ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ! ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ। ਚੌਥੇ ਪੱਖ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ — ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਾਰਦਾਵਰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ — ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਯਜ੍ਯ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਸਲ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ! ਤੂੰ ਸਦਾ ਰਾਜਧਰਮ ਨਿਭਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ! ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਦਾ ਜੰਗਲ ਕੱਟ ਕੇ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਬਲਾਖਾਨੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ..." ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਰਕਤਬੀਜ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ ਨਾਂਕ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਬਲਾਖਾਨੀ ਨੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਇਆ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਸੁਖਾਖਾਨੀ ਵੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਸੀ। ਬਲਾਖਾਨੀ, ਕਬੂਤਰ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਦੋਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਰੀ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਬਲਾਖਾਨੀ ਰਥ 'ਤੇ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ। ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤੀਰ ਵੱਢਦੇ, ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਮਸਤ, ਦੋਹਾਂ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਢਾਲ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਦੋਂ ਰਕਤਬੀਜ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਲਹੂ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੂੰਦਾਂ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ, ਮੱਤਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਉਪਜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬਲਾਖਾਨੀ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸੁਖਾਖਾਨੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਤਿ ਤੇਜ਼ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪਰ ਬਲਾਖਾਨੀ, ਜਦ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਵਧ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਪੰਜ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਨੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੇਰੀ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ? ਤੇ ਸੁਖਾਖਾਨੀ ਕਿਵੇਂ ਬਚੇਗਾ?" ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਸੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਤਿਵਰਤਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਬਲਾਖਾਨੀ ਦੇ ਘਰ ਗਏ। ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਤੀਰ ਪਾਵਕ (ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ) ਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੂਤ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਮੁਨਿ! ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ ਬਿੰਦੂ ਨਾਂਕ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਸਿਰ ਵਿਚ ਟਿਕਾਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਯਜ੍ਯ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰੀ ਜਨਮੀ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸੀ।