ਉਹ ਮਹਾਨ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਵਜਰ ਆਦਿ ਚਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮੈਂ ਕਹਿਆ, “ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਅਸਰ ਰਹਿਤ ਕਰ ਸਕੇ?” ਇੰਝ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਆਜ਼ਮਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਜਦ ਤੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਣ ਨਾਮਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਾ, ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਪਲਮ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਅਤੇ ਗੌੜ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਰੁਦ੍ਰਵਰਮਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯਾਮਾ (ਤਿੰਨ ਘੰਟੇ) ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਕਰ ਲੈ ਲਿਆ। ਮਗਧ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਫੇਰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਜਯਕਾਰੀਣ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਜਾ ਕਾਲੀਵਰਮਣ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਵੀ ਵੀਹ ਸਾਲ ਦਾ ਕਰ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਵੀ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਵੀਰ ਉੱਟਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਧੋਈਕਾ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਰਖਵਾਲੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਗੰਨਾਥ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਜੋ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਵੀ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਲਕਸ਼ਣ ਪੁੰਡ੍ਰ ਦੇਸ਼ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਿੱਕੇ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ। ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਯੋਗਸਿੰਘ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਕੋਲ। ਉਹ ਵੀਰ, ਜੋ ਮਾਣ ਵਿਚ ਮਸਤ ਸਨ, ਵੀਰਸਿੰਘ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਗਏ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਯੋਗੀਨਿ ਗੋਰਖਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਪ੍ਰਵੀਰ, ਅਣਗਿਣਤ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਸੀ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ। ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਤੇ ਅੱਧਾ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਜਦ ਤਕ ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਲੜਦੇ ਰਹੇ। “ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ?” ਯੋਗੀਨਿ ਗੋਰਖਾ, ਜੋ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਅਨੁਯਾਈ ਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਯੋਗੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਗਏ। ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵਜਾਇਆ, ਦੂਜੇ ਨੇ ਵੀਣਾ ਫੜੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੇ ਲੈ ਤਾਲ ਬਣਾਈ। ਇਸ ਕਾਰਜ ਲਈ, ਗੋਰਖਾ, ਜੋ ਸਭ ਯੋਗਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ। “ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦਿਓ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੋਰਖਾ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ।” “ਅੱਜ ਤੋਂ, ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਯੋਗੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਕੋਸਲ ਦੇਸ਼ ਆ ਕੇ, ਉਥਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਕਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਮਿਲੀਅਨ ਸਿੱਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਹੋਲੀਕਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਦਿਨ ਤੇ, ਲਕਸ਼ਣ ਹੋਰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ, ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ।