ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪਰਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਬੁੱਧੀ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੀਮਾ ਅਤੇ ਹਮਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਯਕੂਤਾ ਨਾਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋਏ। ਮਦੀ, ਯੁਨਾਨਸ ਅਤੇ ਤੁਵਲੋਮਸਕਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਫਿਰ ਜੁਮਰਾ, ਦਸ਼ਾ, ਕਨਬਜਾ, ਰਿਫਾਤਾ ਅਤੇ ਤਜਰੂਮਾ ਦਾ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਲਿਸ਼ਾ, ਤਰਾਲਿਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕਿੱਟਿਹੁਦਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪੁੱਤਰ ਧਾਮਤ ਤੋਂ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਵਤਿਕਾ ਨਾਮਕ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਿਮਾਰੁਖਾ ਵੀ ਹਨ। ਅੱਕਦਾ, ਵਾਵੁਨਾ ਅਤੇ ਰਸਨਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਦੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਕੇ ਫਿਰ ਵਾਰਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਉਸ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਨੇ ਰਾਜ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਚਾਰ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਸਿੰਘ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇਵ੍ਰਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਰਾਉ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਜੂਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਮਾਣ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਤਹਾਰਸ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯਾਦ ਕਰਵਾਈ ਗਈ। ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਸੰਖਿਆ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹੀ ਵੰਸ਼ ਇਕ ਹੋਰ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ। ਉਹ ਦੋ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ। ਵਿਆਸ ਦੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਤੂੰ ਚਿਰਜੀਵੀ ਹੋਵੀਂ, ਤੇਰਾ ਗਿਆਨ ਵਧੇ। ਹੁਣ ਅਵੰਤੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖਾ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਰਾਜ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣਗੇ, ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਫੁੱਲੇਗਾ। ਬ੍ਰਹਮਵਰਤ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੀ ਵੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ਕਲਿਯੁਗ ਆਉਣ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵ੍ਰਜ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਯਵਨ ਅਤੇ ਗੁਰੁੰਡਿਕਾ ਦੇ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਉਚਾਰਣ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਨੂੰ 'ਪਾਨੀਅਮ', ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ 'ਪਾਨੀ', ਭੁੱਖ ਨੂੰ 'ਭੁਕਸ਼ਾ' ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ 'ਭੁਖਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯਜਨਾ ਲਈ 'ਇਸ਼ਟੀ', ਮਾਸ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੀ 'ਇਸ਼ਤਿਨੀ', 'ਆਹੁਤੀ' ਨੂੰ 'ਅਜੂ', ਅਤੇ 'ਦਦਾਤੀ' ਤੇ 'ਦਧਾਤੀ' ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਾ, ਪਿਤਰ, ਭਰਾ, 'ਬਦਰਾ' ਅਤੇ ਪਤੀ ਲਈ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਘੁਟਨੇ ਲਈ 'ਜੈਨੂ' ਅਤੇ 'ਸਪਤਸਿੰਧੂ' ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਸ਼ਬਦ ਹਨ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ 'ਸੰਦੇ', ਫਾਲਗੁਣ ਨੂੰ 'ਫਰਵਰੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੰਸਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਗਹਿਰੀ ਵਿਆਕੁਲਤਾ ਨਾਲ ਰੋ ਪਏ। ਹੁਣ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਸ਼੍ਯਪਾ ਨਾਮਕ ਇਕ ਦੁਜਾ ਜਨਮਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।