ਪਚੀਵੇਂ ਸਾਲ ਦੇ ਆਗਮਨ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੰਸ਼ੀ ਭਾਗੀ ਯੋਗ ਦੇ ਸਮਰਪਣ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸਭ ਕਨਯਕੁਭਜਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ, ਜਿਸਨੂੰ ਜਯਚੰਦਰ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇੰਦੂਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੀ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੰਸ਼ੀ ਭਾਗੀ, ਬਿੰਦੂਲਾ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਈ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਨਿਕਲ ਗਏ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਣ ਦੱਸੇ। ਜਯਚੰਦਰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਦੇਵਸਿੰਘ ਰੁਕਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੰਸ਼ੀ ਭਾਗੀ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਬਿੰਦੂਲਾ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਪੰਜ ਸੌ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਲਕਸ਼ਣ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤੀਰ ਚਲਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਤੀਰ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਦਯਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਵਜਰ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਹਚਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ! ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਹੈਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਅਸਰਹੀਣ ਕਰ ਸਕਦਾ?" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦਰ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਰਖ ਲਈ, ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੋਹ ਵਿਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਾਂਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਦੋਨੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਕੁਵਲਯਾਪੀੜ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਡਰ ਗਿਆ। ਜਦ ਤੀਰ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਲਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਤਾਲ-ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਗੌੜ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਰੁਦਰਵਰਮਾ, ਇੱਕ ਯਾਮਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਉਸਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਕਰ ਲੈ ਲਿਆ। ਮਗਧ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਜਯ-ਕਾਰੀਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਕਾਲੀਵਰਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਵੀਹ ਸਾਲ ਦਾ ਕਰ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਉੰਟਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਧੋਈਕਾ ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸੀ। ਜਗਨਾਥ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੰਸ਼ੀ ਭਾਗੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਉਹ ਜੋ ਵੀਹ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਲਕਸ਼ਣ ਪੁੰਡ੍ਰ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਗਿਆ; ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸਿੱਕੇ ਲੈ ਲਏ। ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਭਾਰਗਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਯੋਗਸਿੰਘ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਅੰਸ਼ੀ ਭਾਗੀ ਕੋਲ। ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਮਸਤ ਸਨ, ਵੀਰਸਿੰਘ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਏ, ਜਿਸਨੂੰ ਗੋਰਖਾ ਨਾਮਕ ਯੋਗੀ, ਜੋ ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਪ੍ਰਵੀਰ, ਅਣਗਿਣਤ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਹਰ ਦਿਨ, ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਸੀ। ਪੂਜਾ ਦੁਆਰਾ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਅਤੇ ਅੱਧ ਵਕਤ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ?" ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਨਚਦੇ ਹੋਏ ਗੋਰਖਾ ਯੋਗੀ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਯੋਗ-ਮਯ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਯੋਗੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਗਏ। ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵੱਜਾਇਆ, ਦੂਜੇ ਨੇ ਵੀਣਾ ਫੜੀ, ਤੇ ਇੱਕ ਨੇ ਲਯ ਰੱਖੀ।