ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੁਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਂਬਰੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੁਤੁਕਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆਈ। ਮਾਇਆ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਵਰਗੇ ਦਿਸਦੇ ਸਨ, ਬੰਨ੍ਹ ਲਏ। ਅਗਨਿ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਸਾੜਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਰਾਖ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇਵੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ੇਰਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਤੁਕਾ ਨੂੰ ਵਧ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸਮੇਤ ਮੁੜ ਪਰਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਹੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮੁੜ ਜੰਗ ਹੋਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰਾਨੰਦ, ਉਪਨੰਦਨ ਦੇਵ ਅਤੇ ਤਾਰਕਾ ਵੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਾਨੰਦ ਵਿਰਾਸੇਨਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਿਤ੍ਰਰੇਖਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਅਚੰਭਤ ਮਾਇਆ ਰਚਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਅੰਸ਼, ਬਲਵਾਨ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰਾਖੇ!" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਵੀਰ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭੁਲ ਗਏ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਏ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਬਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੱਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਆਹਲਾਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਜਦੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਿਜਲੀ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਯੋਗੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਅੰਸ਼, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸੂਰ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਕਰ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਉਸ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਇਆ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਨਾਲ ਨ੍ਹੋਇਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਿੱਤਰਕਲਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਜਯੰਤ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿੱਤਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਰਾਹੀਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਹਲਿਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਬਲਖਾਨਾ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਰਾਜੇ, ਆਦਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਏ। ਹੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਉਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਥੜ੍ਹ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ। ਜਦ ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਅੱਗੇ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾ-ਚੱਕਰ ਸੁਣਾਏ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੰਤਰੀ ਚੰਦਰਭੱਟ ਵੀ ਉਥੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਗਲਤ ਸਮਝ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਲੋਕ-ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਕੋਟੀ ਦਾ ਗ੍ਰੰਥ ਰਚਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੁਰੰਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਦੈਵੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਗਰਵ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੋਲਿਆ। ਉਹ ਚਾਰ ਦੈਵੀ ਘੋੜੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੁਣੇ ਹੋਏ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।