ਭਿਆਨਕ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅਭਿਨੰਦਨਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਮਝਾਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁਤੁਕਾ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਕੇਸਰੀਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਚ ਦੁਆਰਾ ਅੱਠ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਬਾਹਲੀਕਾ ਨੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਭੈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੇਵਸਿੰਹਾ ਬਚ ਗਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਜੋ ਹਰ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਸਮਝ ਗਈ। ਉਥੇ, ਮਕਰੰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੇ ਮਕਰੰਦਾ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲਿਆ। ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਸਾਲਾ, ਹੀਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਸਮੇਤ ਬਾਹਲੀਕਾ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਂਬਰੀ ਦੀ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਰੋਧੀ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਕੁਤੁਕਾ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਪਹੁੰਚੀ। ਸਾਰੀ ਜਾਦੂ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਨ ਜਲਿਆ, ਨ ਹੀ ਰਾਖ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਸਿੰਹਣੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਤੁਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਦ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਦੇਵੀ, ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਈ। ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਅਚੰਭਿਤ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਬੈਠੇ। ਫਿਰ ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਮੁੜ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਪਰਾਨੰਦ, ਉਪਾਨੰਦਨ ਅਤੇ ਤਾਰਕਾ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜੁੜ ਗਏ। ਪ੍ਰਨੰਦ ਨੇ ਵੀਰਸੇਨਾ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਲਝਣ ਭਰੀ ਜੰਗ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਤ ਨੂੰ, ਚਿਤਰੇਖਾ ਆਈ। ਉਹ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਅਦਭੁਤ ਮੋਹਨੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਪੰਜ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ। "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ! ਅਸੀਂ ਹੀਰਿਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੁਆਰਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਮਹਾਂਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਹੋਈ, ਉਹ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਹਿਲਾਦਾ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਨੇ ਚੋਟ ਮਾਰੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਯੋਗੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਸ਼ੂਰ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਕਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਬਾਕੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਚੇਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿਚ ਰੱਖ ਲਿਆ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਇਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ। ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਚਿੱਤਰਕਲਾ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ ਅਦਭੁਤ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਜਯੰਤ ਦਾ ਵਿਆਹ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਚਿੱਤਰ ਰੇਖਾ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਇਆ। ਬਾਹਲੀਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੌ ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜੇ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੌਲਤ ਵਾਲੇ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਬਾਲਖਾਨਾ ਦੇ ਪਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਦੀ ਉਪਸਥਿਤੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਬਣੀ।