ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਜਣੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵਜਾਇਆ ਤੇ ਮਕਰੰਦ ਨੇ ਵੀਣਾ ਚਲਾਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਯੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, “ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਬਹਿਲਿਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਨਾਚ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆ ਗਏ। ਉਹ ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਤੇ ਸਭ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਲਾਵਾਂ ਤੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਫਿਰ ਮਕਰੰਦ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤ, ਨੇ ਵੀਣਾ ਤੇ ਡਰਮ ਲਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਮਕਰੰਦ ਨੇ ਮਾਇਆ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵਧੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ।” ਚਿਤਰੇਖਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਸੁਣਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਬਣਾਇਆ — ਚਾਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਧਰਮ ਜਾਂ ਸ਼ਿਵ ਹੋਣ।” “ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਉਦਯਾ ਹੈ, ਰਾਣੀ; ਇਹ ਦੇਵਸਿੰਘ ਹੈ, ਉੱਤਮ। ਇੰਦੂਲਾ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਸਾਨੂੰ ਯੋਗਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਮਿਲ ਗਈਆਂ।” “ਸ਼ੁਕਾ ਦੇ ਦਿਓ, ਮਹਾਂ ਮੋਹਕਾ, ਜਾਂ ਇੰਦੂਲਾ ਦੇ ਦਿਓ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ। ਜਲਦੀ ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਦਿਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ।” ਲਾਜ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਹੀ: “ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ, ਪ੍ਰਭੂ।” ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਰੋ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਦੂ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਚਿੱਠੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਮਕਰੰਦ ਵਲੋਂ ਆਦਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੂਰਯਵਰਮਨ ਘਰ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਮਿਲਦੇ ਸਨ। “ਦੇਵਸਿੰਘ ਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ,” ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਆਹਲਾਦ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਨੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਨਿਮਰਤਾ ਵਾਲਾ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। “ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਮਾਰੇ ਗਏ।” ਆਹਲਾਦ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਪਕੜ ਲਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਸਮੇਤ ਆ ਗਿਆ। “ਹੇ ਦੁਰਜਨ, ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਬੰਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ!” ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਹ ਲਿਆ ਤੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬਲਖਾਨੀ ਵੀਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਤਾਰਕ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਤਾਲਨਾ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਫੌਜ ਸੀ। ਉਹ ਖੁਦ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। “ਹਾਏ, ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ! ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ?