ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਦੀ ਮਾਂ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਭੈਣ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਪਤਾ ਨਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਯੋਧਾ ਅਦਭੁਤ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਰਾ ਵਲੋਂ ਕਲੇਸ਼ਤ ਦੇਖਿਆ। ਬੇਕਸੂਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਨਿੰਦਿਆ ਸਹਿ ਲਈ। ਉਥੇ ਮੌਤ ਤੇ ਤਿਆਗ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ—ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸੋਚੋ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਕਰਮ ਠੀਕ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਚੁਟਿਆ (ਅਵਰਨ) ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਘਾਤਕ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੱਡੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ।" ਫਿਰ ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਬਲਾਖਾਨਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਗਜਮੁਕਤਾ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਅਤਿ ਨਿਭਾਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਚੁਟਿਆ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਗਨੇਤਰ ਕੋਲ ਲੈ ਗਏ, ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹਾਏ ਪਾਪੀ, ਦੁਸਟ! ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵਤ ਹੈ, ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ"—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਯੋਧਾ ਮੰਗਲਮਈ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ੀਰਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਗਜਮੁਕਤਾ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰ ਪਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਕਰੰਦ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਪੂਰੇ ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਸਮਝ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਅਭਿਨੰਦਨ ਦੀ ਧੀ ਚਿਤ੍ਰਪ੍ਰਪੂਜਿਨੀ ਸੀ। ਕੇਸਰੀਣੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਚਾਰਯ ਕੁਤੁਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਯੋਗਿਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਕਰਕੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਔਖੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਪੱਥਰਾਂ ਕਰਕੇ ਖਤਰਨਾਕ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਜਯੰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ; ਇੰਦੁਲਾ ਉਥੇ ਹੀ ਦੁਖੀ ਤੇ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪਈ ਰਹੀ। "ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹੋ, ਸੂਰ્યਵਰਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਕੋਲ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਾਚ-ਗੀਤ ਆਦਿ ਕਰੋ।" ਅਤੇ "ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਵਿਧੀ ਉਚਾਰੋ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਫਾਲਗੁਣ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਉਹ ਤਿੰਨੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵਜਾਇਆ ਅਤੇ ਮਕਰੰਦ ਨੇ ਵੀਣਾ ਚੁੱਕੀ। ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। "ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ," ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਆਇਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਜਲਦੀ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬਹਲਿਕਾ ਨਗਰੀ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਜੋ ਨਾਚ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ। ਫਿਰ ਭੀਸ਼ਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਮਕਰੰਦ ਨੇ ਵੀਣਾ ਤੇ ਢੋਲ ਚੁੱਕ ਲਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਮੋਹ ਦਾ ਜਾਦੂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਾਇਆ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੋ ਗਈ। "ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਵੀਰ," ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਵਧੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਵਿਹਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੀ ਰਚੇ ਗਏ ਹਨ।" ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਧਰਮ, ਜਾਂ ਆਪ ਹੀ ਸ਼ਿਵ—ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਉਦਯਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਣੀ; ਇਹ ਦੇਵਸਿੰਘ ਹੈ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ। ਇੰਦੁਲਾ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ, ਅਸੀਂ ਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ। "ਸ਼ੁਕਾ ਦੇ ਦੇ ਦੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੋਹਨੀ, ਜਾਂ ਇੰਦੁਲਾ ਦੇ ਦੇ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ।