ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਫਤਹ ਲਈ ਸਿੰਹਲ ਦੀ ਟਾਪੂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ, ਸਾਡੀ ਭੈਣ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਸਾਇਆ। ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਸਹਾਇਕ ਬਣ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਉਸੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੰਦਬੁਧਿ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਚਾਪਲੂਸੀ ਕਰੀ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਨੀਚ ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਰਾਜਕੋਸ਼ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸ਼ੀਰੀਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਦਾ ਝੂਲਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵੀਰਸੇਨ ਨੇ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤ੍ਰ, ਇਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੋ।" ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਕਾਮਸੇਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਬਾਂਸ ਦੀ ਲਾਠੀ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਦੀ ਬਾਂਹ ਫੜੀ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਓ। ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜੋ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਲੀ। ਉਦਯ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਲੱਖਾਂ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਹਾਰਦੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੱਤ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵੀਰ, ਬਿੰਦੁਲਾ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀਰਸੇਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਸਮੇਤ, ਉਸੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਵੀਰਸੇਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤ੍ਰਵਧੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਗੁੱਸੇ ਹੋਏ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਚਲਾਕ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਵਜਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ।" ਤੁਰੰਤ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਜਿੱਦੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘੇਰਾ ਪਾ ਲਿਆ। ਸੌਰਾਮ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਸਾੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੇ ਸਵਜਨ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਭੈਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੀਰਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਵੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਸਮੇਤ ਉੱਥੋਂ ਚਲ ਪਿਆ। ਮਲਨਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੰਬ ਪਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਦੀ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਫਿਰ, ਈਸ਼ਾ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਧੀ ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ, ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ। ਚੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਮੰਗਲਮਈ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਦਸੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਸਤੂਆਂ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਚਿਤ੍ਰਰੇਖਾ ਉੱਥੇ ਆਈ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਕ ਅਦਭੁਤ ਜਾਦੂਈ ਰਥ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਇਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਏ। ਚਿਤ੍ਰਰੇਖਾ, ਵਾਹਿਕਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਸਾਂਝੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਥੇ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਹਲਾਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਜੋ ਅਭਿਨੰਦ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ।