ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਮਸੇਨਾ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ, ਮਹਾਸੇਨਾ ਅਤੇ ਮਧੂਪਾ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਜਨਮੇ। ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚਲੀ। ਇਥੇ, ਨਰਕੇਸਰੀ—ਜੋ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ—ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਮਲਨਾ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਪੱਤਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਦਭੁਤ ਭੋਜਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾ, ਜਦ ਉਹ ਵੀਹ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ।" ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭੈਣ ਦੇ ਦੁਖ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਦਿਨ-ਬ-दਿਨ ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਪਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸਿੰਹਲ ਟਾਪੂ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਭੈਣ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਚਾਪਲੂਸ ਸਨ, ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤੇ ਗਏ; ਰਾਜ-ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਜੋ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ, ਪਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸ਼ੀਰੀਸ਼ਾ ਨਾਮਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਦੀ ਝੂਲਾ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੀਰਸੇਨਾ ਨੇ ਅਸਲ ਕਾਰਣ ਸਮਝਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੋ।" ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਨੇ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਮਸੇਨਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਬਾਂਸ ਦੀ ਲਾਠੀ ਚੁੱਕੀ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਂਹ ਫੜ ਕੇ, ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੋ। ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ; ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮ-ਚੰਬਣੀ ਜੰਗ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਲੀ। ਉਦਯਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਵੀਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। ਆਪਣੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਅੱਗੇ ਆਏ। ਉਹ ਵੀਰ, ਬਿੰਦੂਲਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੀਰਸੇਨਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਅੰਸ਼ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਵੀਰਸੇਨਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤ-ਵੁਹੂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੀਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਅੰਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਚਲਾਕ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਨੂੰ ਛੱਡੋ।" ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਸੌਰਾਮਾ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸਾੜਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲੀ। ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: "ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ; ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਭੈਣ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੀਰਸੇਨਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ-ਅੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਮਲਨਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ।