ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਹਣਤਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੀ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਖੁਦ ਉੱਥੇ ਆ ਗਈ। ਮਕਰੰਦ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਡਰ ਗਏ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਪੁਸ਼ਪਾ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਡਰ ਕਿਉਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ?” ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਕੋਈ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਸਦੀ ਭੋਗ ਕਰੇਗਾ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਧਾਰਮਿਕ ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, “ਜੋ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਝਟਪਟ ਉਹ ਝੂਲਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਔਰਤ ਸੋਚਦੀ ਹੋਈ ਘਰ ਆ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅੰਸ਼ ਪੁਸ਼ਪਾ ਦੇ ਨਾਲ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵੀ ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਮੋਹਣੀ, ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, “ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਔਰਤ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਉਹ ਪੁਰਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ।” ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲੇ, ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੀਰ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚਲਿਆ, ਤਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, “ਇਹ ਭਟਕਾਵਾ ਤੈਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਗਿਆ? ਮੈਨੂੰ ਫੌਰਨ ਦੱਸ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।” ਜਵਾਬ ਮਿਲਿਆ, “ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸ਼ੁਭ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗੀ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।” ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਝੂਲੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਗੋਵਰਧਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, “ਫੌਰਨ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ, ਹੁਣੀ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ।” ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਤੂੰ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਦਾ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਹੈਂ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਚੰਦ੍ਰ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਜਾਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹਾਂ।” ਪਰ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਫੜ ਲਿਆ, ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ; ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮਕਰੰਦ, ਪਿਆਰ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਾਗਿਆ ਤੇ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਮਕਰੰਦ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਮਹਾਵਤੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਘਰ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਔਰਤ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਆਵੇਗਾ, ਜਿਸਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਦਾਦਾ ਲਹਰਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਮਕਰੰਦ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸੈਨਾ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਤੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਮਯੂਰ ਨਗਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਉੱਥੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਗੋਲੇਬੰਧ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਸੀ। ਪੰਜਾਲਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਹਫਤਾ ਹੀ ਲੱਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਕਰੰਦ ਡਟ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਵਿੱਚ ਗਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਹ ਸੁਣਦੇ ਹੀ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੇ ਗੋਲੇਬੰਧ ਤੇ ਅੱਗ ਲੈ ਲਈ।