ਦੈਤ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਨਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਨਾਸਕarta, ਉਸ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਆਸਨ 'ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕੀਤਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤੀ ਅਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਬੀਤ ਗਏ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ਿ। ਫਿਰ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਧੇਰੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵਸ ਗਿਆ। ਇਕ ਵਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਲੈ ਕੇ ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਮਾਲਾ ਦੇਖੀ, ਜੋ ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਟਵਸ਼ਟਰ ਵੱਲੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਜਾਪਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ। "ਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਹੇ ਮਹਾ ਮੋਹਕਾ, ਸਚ ਦੱਸ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ," ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਕਰੰਦਾ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਈ। "ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਚ ਦੱਸਾਂਗੀ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। "ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਮਾਲਾ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਈ ਸੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਮਕਰੰਦਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਵੀ ਡਰ ਗਈ। ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ?" "ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਭੋਗੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਅਣੁਚਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਝੂਲਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।" "ਠੀਕ ਹੈ," ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਸ਼ੂਦਰ ਨਾਰੀ ਘਰ ਆ ਗਈ। ਇਹ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਪੁਸ਼ਪਾ ਨਾਲ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ, ਉਸ ਮੋਹਕ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੀ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਨਾਰੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਉਹ ਮਰਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ, ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਦਿਨ, ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਹਿਸਤਾ-ਆਹਿਸਤਾ ਚਲਿਆ, "ਇਹ ਮੋਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ? ਤੁਰੰਤ ਦੱਸ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ," ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। "ਮੈਂ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਨਾਰੀ ਦੇਖੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗੀ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਅਤੇ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਹੇ ਭਾਰਗਵ, ਝੂਲੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਗੋਵਰਧਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। "ਤੁਰੰਤ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ; ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ।" "ਤੁਸੀਂ ਉਤਮ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ, ਅੱਗ ਦੇ ਕੂੰਡੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋ।" "ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਅਤੇ ਸੂਰਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਕੁਆਰੀ ਹਾਂ, ਸ਼ੂਦਰ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦੇ ਵ੍ਰਤ 'ਤੇ ਅਡੋਲ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਛੂਹਿਆ; ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮਕਰੰਦਾ, ਪਿਆਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਜਾਗਦਾ ਅਤੇ ਤੜਪਦਾ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਮਕਰੰਦਾ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਿਰ ਗਿਆ।