ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਪੱਥਰ ਦੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਸੋਹਣੀ, ਦਿਵਿਆ ਜੰਗਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਜਦ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੇ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹਿਲ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਦੇਵਸਿੰਹ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਸੀ, ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੀ ਹਾਲਤ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਵਸਿੰਹ, ਦੋਵੇਂ, ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਘਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼, ਜੋ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਮੈਂ ਕਾਮ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾਓ।" ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਚੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਰਕਤਬੀਜ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਲਈ ਭੈਅਕਰ ਹੈ—ਉਸ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਅਰਾਧਨਾ ਕੀਤੀ। ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ। ਇੰਝ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਉੱਚੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਸੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸ ਦੈਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਬੀਤ ਗਈ। ਫਿਰ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪੁਸ਼ਪ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਲੈ ਕੇ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਗਈ। ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ, ਜਦ ਉਹ ਮਾਲਾ ਦੇਖੀ ਜੋ ਪ੍ਰਿਅ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤਵਸ਼ਟਰ ਨੇ ਬਣਾਈ ਹੋਵੇ, ਤਦ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਪੁਸ਼ਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮੇਰੀ ਸਹੇਲੀ, ਵੱਡੀ ਮੋਹਨੀਏ, ਸੱਚ ਦੱਸ, ਇਹ ਮਾਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਕਰੰਦਾ ਡਰ ਗਈ ਅਤੇ ਕਹਿ ਉਠੀ, "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸੌਗੰਧ ਦੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੱਚ ਦੱਸਾਂਗੀ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਆਪ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਮਕਰੰਦਾ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਡਰ ਗਏ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪ ਵੀ ਡਰ ਗਈ। ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਆ ਗਿਆ?" ਪੁਸ਼ਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕੋਈ ਆਦਮੀ, ਜੋ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਸ ਨਾਲ ਭੋਗ ਕਰੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, "ਜੇਹੜੇ ਅਚੰਗਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਲਦੀ ਉਹ ਝੂਲਾ ਮੈਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਔਰਤ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਘਰ ਆ ਗਈ। ਜਦ ਇਹ ਸੁਹਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਪੁਸ਼ਪ ਦੇ ਨਾਲ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਫਿਰ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ, ਉਸ ਮੋਹਣੀ ਸਾਵਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਸੋਚਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਔਰਤ ਹੈ, ਉਹ ਆਦਮੀ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।" ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੂਜਾ ਲਈ ਇੱਕ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਦ ਉਹ ਵੀਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚਲਿਆ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਮੋਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਗਿਆ? ਫੌਰਨ ਦੱਸ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ।" ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ, ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗੀ, ਹੈ ਮੰਗਲਮਈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਈ।