ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਜਦੋਂ ਉਸ ਸੁਭਾਗਾ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮਹਿਲਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ ਜਾਂ ਖੁਦ ਕੋਈ ਸੱਪ-ਕੁੰਵਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਧੀ ਬੋਲਦੀ ਹੈ: "ਇਸ ਫੁੱਲ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੁੰਵਰੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂ੍ਰ ਹੈ। ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਦੀ ਧੀ ਫਿਰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਣ ਸੁਣੋ, ਕਿ ਮਕਰੰਦ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅਜੇਹੇ ਅਜੈਯ ਹੋ, ਸਿਵਾਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਦੇ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਇੱਕ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਘਣਘੋਰ ਘਟਾ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਉਪਜਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਸੀ। ਜਦ ਮਕਰੰਦ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਪੱਥਰ-ਸਰੂਪੀ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਫੌਜ ਉਪਜੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਸੁੰਦਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਜੰਗਲ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼, ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਹਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਸਿੰਘ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਸਮਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੋਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼, ਦੇਵਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਦਾ ਹੈ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼, ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਜੋ ਕਾਮ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਾਂ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰ।" ਉਹ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਮਹਿਸਾਸੁਰ ਦੀ ਵਧਕ, ਮਧੂ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਚੰਡ ਅਤੇ ਮੁੰਡ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਜਲਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਰਕਤਬੀਜ ਦਾ ਖੂਨ ਪੀਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਲਈ ਭਯਾਨਕ, ਨਿਸੁੰਭ ਅਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਦੇ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਵਿੱਚ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਉੱਚੀ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ ਸੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭੈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਵਰਖਾ-ਰੁੱਤ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੰਘ ਗਈ, ਹੇ ਮুনি, ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਉਹ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਵਸ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਥਿਆ ਹੋਇਆ ਸੁੰਦਰ ਹਾਰ ਲੈ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇ ਘਰ ਗਈ। ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ, ਜਦੋਂ ਹਾਰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਪਿਆਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਟਵਸ਼ਟਰ ਵਾਂਗ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਕਹਿੰਦੀ, "ਹੇ ਸਖੀ, ਹੇ ਮਹਾ ਮੋਹਨੀ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਚ ਦੱਸ।" ਪੁਸ਼ਪਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਕਰੰਦ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। "ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਗਿਆ ਦੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗੀ," ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। "ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇਵੀ ਆਪ, ਮਕਰੰਦ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਯੰਕਰ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਪੂਛਦੀ ਹੈ, "ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਆ ਗਿਆ?" "ਕੋਈ ਆਦਮੀ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਜਬਰ ਕਰੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ, ਧਰਮਵਾਨ, ਫਿਰ ਕਹਿੰਦੀ: "ਜੋ ਅਣਚੰਗਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਝੂਲੇ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆ।" ਸੋਚ ਕੇ 'ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ', ਉਹ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਘਰ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਖਦਾਈ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਪੁਸ਼ਪਾ ਦੇ ਨਾਲ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।