ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ, ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਆਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਮਦ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸਨ, ਤਾਲਨਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਸ਼ਿਵ, ਰਮੇਸ਼ਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਨਲਿਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕੋਈ ਆਇਆ ਤੇ ਆਰਯਸਿੰਹ ਨੂੰ ਚਿੱਠੀ ਭੇਜੀ: "ਹੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ ਆਰਯਸਿੰਹ, ਆਪਣੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸੌਂਪ ਦੇ ਜੋ ਪਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਇੰਦੂਲਾ ਨੇ ਅਚਲਤਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਬਾਣ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਿਨ ਸੁਖਸ਼ਰਮਾ, ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਨੀਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਰਾਤ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਜਿਹਾ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਫਿਰ ਉਹ ਘਰ ਆਏ ਅਤੇ ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਕ ਰਾਜਾ, ਮਨ ਦੀ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਉਕਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਸਿੰਹ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਸੀ, ਬੁਲਾਇਆ। ਦੇਵਸਿੰਹ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਇਕ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖੁਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਅਤੇ ਤਾਲਨਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।" ਦੇਵਸਿੰਹ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਘੋੜੇ-ਯੋਧਾ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਹਾਜਾਂ 'ਤੇ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ, ਮਹਾਨ ਨੇ ਅੱਧੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਭਾਗ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਮਹਿਲਾ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸੱਤ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਕੀ 'ਤੇ ਚੁਕਾ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਘਰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ। ਬਲਖਾਨੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾਲਨਾ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਪਹਸਾਲਾਰ ਸੁਖਵਰਮਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਜਯੰਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਲਾ ਸੁਖਵਰਮਨ ਨੂੰ ਫਿਰ ਜੀਵੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਘਰ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਆਰਯਸਿੰਹ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ। ਇਹ ਯੋਧਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਇਆ, "ਹਾਏ! ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋ ਕੇ, ਉਹ ਘੋੜੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਠਿਕਾਣੇ 'ਤੇ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਬਲਖਾਨ ਆ ਗਿਆ। "ਹਾਏ ਇੰਦੂਲਾ, ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ! ਹਾਏ, ਮੇਰਾ ਸਬੰਧੀ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ!" "ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ-ਚਿਹਰਾ, ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ!" ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਆ ਗਿਆ। ਫੌਜ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਾਲਨਾ, ਸਪਹਸਾਲਾਰ, ਸ਼ੇਰਨੀ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ: "ਹੇ ਯੋਧਾ, ਫੌਜ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਤੇਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਪੁੱਤਰ, ਯੋਧਾ, ਆਪਣੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਮੁੜ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਇੰਦੂਲਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਘੋੜੀ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ, ਜਲਦੀ, ਕਾਲ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਜਦ ਸਪਹਸਾਲਾਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ, ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ, ਵਿਅਕੁਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੰਦੂਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ-ਅਸਤਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਹਵਾ-ਅਸਤਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।