ਪਰਿਮਲਾ ਨੇ ਜਦ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਈ। ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਵੇਲਾ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਪਰਿਮਲਾ ਨੂੰ ਸੰਤੁੰਨਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲੈ ਲਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਰਹੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਾਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਲਏ। "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ, ਤੇਰੀ ਵਧੂ ਹੁਣ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ ਅਤੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿ," ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਇਹ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੋਦ 'ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਰੇਤ ਵਾਂਗ ਰਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਪਾਵਕ ਦੇ ਵੈਦਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ। ਮਲਨਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਆਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕੀਤਾ। ਸਭਾ ਵਿਚ, ਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਨੇ ਵਿਦਾ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਦੋ ਯੋਗੀ ਆਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਆਏ।" ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹਰਾਕੇ ਤੇ ਡਰ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਗਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਗਏ। ਇਕ ਵਾਰ, ਸਾਗਰ ਨਾਂ ਦੇ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਇੰਦੁਲਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹੰਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਧੰਨ ਹੈ ਉਹ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸਾਗਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ ਇੰਦੁਲਾ, ਅਸੀਂ ਮਨ ਦੀ ਝੀਲ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਉੱਥੇ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸੁਭਗ ਸਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।" "ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਚਲੇ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਕਮਲ-ਸਮਾਨ ਕੁੜੀ ਲਈ ਕੋਈ ਯੋਗ ਵਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚਲ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖ।" ਸਿੰਹਲ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ, ਆਰ੍ਯਸਿੰਹ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਰਾਣੀਆਂ, ਜੋ ਸੋਭਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੰਗਣੀਆਂ ਸਨ। ਸੁਖਦਾਇਕ ਨਲਿਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਗਿਰਿਜਾ ਦਾ ਸੁਭਗ ਮੰਦਰ ਸੀ। ਗਿਰਿਜਾ ਨੇ, ਹੰਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਸੋਹਣੇ ਇੰਦੁਲਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਉਥੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਰਹੀ। ਜਦ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਜਗਦੰਬਿਕਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ। ਪਰ ਜੋ ਇੰਦੁਲਾ ਸਿਰਫ ਸੁਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਆ ਪਿਆ। ਸੋਹਣੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦੁਲਾ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੇ, ਰੋਣਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਆਹਲਾਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇੰਦੁਲਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਅਡੋਲ ਰਹਿ।" ਬਲਖਾਨੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼, ਦੇਵਸਿੰਹ, ਅਤੇ ਤਾਲਨਾ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਜੋ ਰਸਤੇ ਆਏ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਇਹ ਸਭ ਰਾਜੇ ਤਾਲਨਾ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਏ। ਉਹ ਰਾਮ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਰਮੇਸ਼ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਨਲਿਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸ ਗਏ। "ਹੇ ਉੱਚਕੁਲ ਆਰ੍ਯਸਿੰਹ, ਆਪਣੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਸੌਂਪ ਦੇ, ਜੋ ਪਾਰ ਲੰਘ ਗਏ ਹਨ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਹਰਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ," ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਆਇਆ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਇੰਦੁਲਾ ਨੇ ਸਥੰਭਨ ਮੰਤ੍ਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਸ ਦਿਨ, ਸੁਖਸ਼ਰਮਾ ਆਪਣੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਇਆ। ਰਾਤ ਪੈਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਹਾਂਬਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਸੌ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਆਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਧੂਆਂ ਵਾਂਗ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।