ਮੈਂ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੇ ਸਾਖੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਹਨ—ਰਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼্ণ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਿਰ ਨਿਵਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵੰਸ਼ ਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਸੀ। ਉਹੀ ਹਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤਿ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹਨ, ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿ্ণੁ ਅਤੇ ਕਰਦਮ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਉਹ ਮਲੇਛ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਬਣੇ। ਉਹ ਨੀਲਾਚਲ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਉੱਥੇ ਵੱਸੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਸੰਤਾਨ ਨਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ, ਭਰਗੁਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਣਗੇ ਜੋ ਹਿਮਪਵਿਤ੍ਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿਖੇ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮੇ (ਦਵਿਜ) ਲੋਕ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਕਲੀਯੁਗ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਬੋਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਲੀਯੁਗ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਸਨ, ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਲੋਕ। ਜਦੋਂ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲੱਖ ਅੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਸਨ, ਉਹ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਕੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਧਿਆਨ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ… ਪਰਦਾਨਾ ਨਗਰੀ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਸੀ। ਉਹ ਪਾਪੀ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਗਿਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਉਸ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਵੱਲੋਂ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ, ਵਿ्णੁ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਅਵਗਿਆਨਾ ਹੋਈ। ਉਦੁੰਬਰ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੇਵਲ ਹਵਾ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਦੀ ਉਮਰ ਨੌ ਸੌ ਤੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼੍ਵੇਤਨਾਮਾ ਸੀ। ਅਨੁਹਸਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੌ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਚਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹੱਲਾਲਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਮਰ ਪੰਚਾਨਵੇਂ ਸਾਲ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਰਾਦਾ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੱਠ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਵਿਰਾਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਿ्णੁ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੈਂਸਠ ਸਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਚਾਲ-ਚਲਨ, ਵਿਵੇਕ, ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਵਿ्णੁ ਭਗਵਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਅਹਿੰਸਾ, ਤਪੱਸਿਆ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸੰਯਮ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗੁਣ ਸਨ। ਹਨੂਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਤੋਚਿਲਾ ਸੀ, ਭਾਰਗਵ। ਲੋਮਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੱਤ ਸੌ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਨਯੂਹਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਸੀਮਾ, ਸ਼ਮਾ ਅਤੇ ਭਾਵਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਨਯੂਹਾ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਵਿ्णੁ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨਯੂਹਾ, ਸੁਣ: ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਵੇਗਾ।" "ਤੂੰ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਂਗਾ।" ਫਿਰ ਨਯੂਹਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਹੱਥ ਲੰਬਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਹ ਹੱਥ ਚੌੜਾ ਜਹਾਜ਼ ਬਣਾਇਆ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਵਿ्णੁ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਵਰਖਾ ਵਰਸਾਈ। ਉਹ ਚਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇ।