ਇੱਕ ਵਾਰ, ਕਵੇਰਾ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਿਣਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਆਹਲਾਦਾ ਖੁਦ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਗਹਿਣਾ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਪਹਿਲਾ ਚਕ੍ਰ ਆਇਆ, ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਉਠਾਈ। ਦੂਜੇ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ ਨ੍ਰਹਰੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ। ਚੌਥੇ ਚਕ੍ਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਕਠਿਨਾਈ ਝੱਲੀ, ਪਰ ਆਰਾਮ ਮਿਲਿਆ; ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸੱਤਵੇਂ ਚਕ੍ਰ ਤੱਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਸੌ ਰਾਜੇ, ਤਲਵਾਰਧਾਰੀ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਟੁੱਟਾ ਅਤੇ ਹਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਨੇਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਸਿੰਹਾ ਵਰਗੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧੁਨੀ-ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਤੀਰ-ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਵਾਜੀ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਜੈਯ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਅਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਮਹਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵੀਰ ਲਕਸ਼ਣਾ, ਆਪਣੇ ਉਤਮ ਬੰਨ੍ਹ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਅਤੇ ਪਲਕੀਨ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਦ ਛਾਵਣੀ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ; ਹਰ ਥਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸੌ ਰਾਜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਭ ਛਾਵਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਜਦ ਉੱਚਤਮ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਲਏ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਦਯੋਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਣਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਮਲਾ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਵੈਲਾ ਨੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਧਮਕੀ ਦੇ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲੈ ਲਈ। ਫਿਰ, ਸੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਉਥੇ ਰਹੇ; ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਬਣੀ। ਪਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੀ ਵਧੂ ਹੁਣ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਘਰ ਜਾ; ਖੁਸ਼ ਰਹੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਛੁਹੀ; ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਛੁਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਧੂੜ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਪਾਵਕਾ ਦੇ ਵੈਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮਲਨਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਆਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਚੰਡੀਕਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕੀਤਾ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੇ ਵਿਦਾਈ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਦੋ ਯੋਗੀ ਅਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਆਏ।' ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਮੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਡਰ ਨਾਲ ਭਟਕਦੇ ਹੋਏ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਚਲੇ ਗਏ; ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸਾਗਰ ਨਾਮਕ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇੰਦੁਲਾ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੰਸ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਤਰੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਧਨਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ।' ਸਾਗਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ ਅਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ। ਹੇ ਇੰਦੁਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਅਸੀਂ ਮਨ ਦੀ ਝੀਲ 'ਤੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਸੁਭਾਗਾ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਕਮਲ-ਸਮ ਨਾਰੀ ਲਈ ਕੋਈ ਯੋਗ ਵਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖ।