ਤਾਲਨੋ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਵਿਂਦੁਲਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਕਾ ਸੀ। ਰੂਪਣ ਕਿਰਾਲਾ ਵਿਖੇ ਸੀ ਅਤੇ ਆਹਲਾਦਾ ਪਪੀਹਕਾ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਰਣਜਿਨਮਲਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਨਗਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਛੀਹਾਰਿਆਂ ਅਤੇ ਸੌ ਘੁੜਸਵਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਸੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸੈਨੀਕਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਮੱਝਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁੰਦਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੰਡੁਲਸਤੁ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਸਵਾ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਕੁਬੇਰ ਕੋਲੋਂ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਆਭੂਸ਼ਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਦਿੱਤਾ। ਆਹਲਾਦਾ ਆਪ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਆਭੂਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਪਹਿਲਾ ਚੱਕਰ ਆਇਆ, ਤਾਰਕ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਲਈ। ਦੂਜੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਨਰਹਰੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ੋਭਤ ਕੀਤਾ। ਚੌਥੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣ ਕਰਕੇ ਆਰਾਮ ਲੱਭਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਸੱਤਵੇਂ ਚੱਕਰ ਤੱਕ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੌ ਰਾਜੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਟੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਹਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਨੇਤ੍ਰਾ ਤੇ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਅਗਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਧੁਨੀ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵਾਲੀ ਧਨੁਸ਼ਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਜੈਯ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਆਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਮਹਲ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਵੀਰ ਲਕਸ਼ਣ, ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਬੰਧਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ ਅਤੇ ਪਲਕੀ ਉਠਾ ਕੇ, ਖੁਦ ਛਾਵਣੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸਭ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਮੁੜ ਜਾਗ ਪਏ। ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਸੌ ਰਾਜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਰਿਹਾ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਸਭ ਛਾਵਣੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਆਪਣੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਭੋਜਨ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਲਏ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਦਯੋਤਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਣ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਮਲ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਉੱਚੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਵੈਲਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿਵਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਲਕਸ਼ਣ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਆਉਣ ਦੀ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲੈ ਲਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਉਥੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ। ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਤੇਰੀ ਵਧੂ ਹੁਣ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਗੋਡੇ ਛੂਹੇ; ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਰੇਤ ਵਾਂਗ ਰਲ ਗਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਪਾਵਕਾ ਦੇ ਚਿਕਿਤਸਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ। ਮਲਨਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕੀਤਾ।