ਹਾਥੀ-ਮੋਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸੈਨਾਪਤੀ ਜੰਗੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਤੇ ਹਾਥੀ-ਮੋਤੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਆਨੇ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਫਿਰ ਗਜਸੈਨ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਵਯ ਭੋਜਨ ਖਵਾਇਆ, ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਆਪ ਰੁਦ੍ਰਪੁਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਰਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਜਾਨ ਲਾ ਕੇ ਉਪਰਾਲਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਜਲਦੀ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗੁਆ ਲੋਗੇ—ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਭੀਰਵਾਨ ਸੂਰਮੇ ਉਹਨਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਜਦ ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼, ਬਿੰਦੁਲਾ, ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਡਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਕੇਵਲ ਅੱਸੀ ਰਹਿ ਗਏ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣਾ ਪਾਪ ਧੋ ਲਿਆ। ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਊਠ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਜਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟ ਕੀਤੀ। ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤਾਂ ਮਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਫੇਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬਿੰਦੁਲਾ, ਉਹ ਸੂਰਮਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ, ਤਦ ਪਰਿਮਲ ਨਾਂ ਦਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੁਮਾਰ ਰਾਜਾ ਦਾ ਦੇਹਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਤਨਭਾਨੂ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਲੱਖ ਚੰਡਿਕਾ ਯਜਨ ਕਰਵਾਏ। ਹਰ ਸਾਲ, ਭਵਿਸ਼ਯ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਸੱਤ ਜਣੇ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ। ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਗਈ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ। ਦੂਜੇ ਸਾਲ, ਦੁਸ਼ਾਸ਼ਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਉਧਰਸ਼ਾਂਸ਼ਾ ਸਰਦਨ ਸੀ, ਤੇ ਦੁਰਮੁਖ ਮਰਦਨ ਸੀ। ਵੱਧਣ ਚਿਤ੍ਰਬਾਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੇਲਾ ਜਨਮਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਭਾਰੀ ਭੂਚਾਲ ਆਇਆ; ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੱਡੀਆਂ, ਚੀਨੀ ਤੇ ਲਹੂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਜਨਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ। ਇਲਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਜੀਬ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਜਦ ਧੀ ਹੋਈ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਉਹ ਧੀ, ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਹੋਈ। ਉਹ ਆਖਦੀ—"ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਮਿਆਨੇ ਵਿੱਚ ਲਹੂ ਦੇ ਧਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਊਂਦਾ ਹੈ..." ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਥਾਲੀ ਵਿੱਚ ਵੇਲਾਮੁਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਰਚਿਆ। ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਧਨ ਤੇ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸਿੰਧ ਤੇ ਆਰਯਦੇਸ਼ ਗਿਆ; ਹਰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ; ਆਪਣੇ ਮਾਮਾ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਹ ਬਾਤ ਆਖੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਵੀਰ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ? ਉਸ ਦੇ ਕਰਤੱਬ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।" ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤਾਰਕਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਤੁਰ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਜਲਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਤਾਰਕਾ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸੱਤ ਲੱਖ ਫੌਜੀਆਂ ਸਮੇਤ ਲਕਸ਼ਣ, ਸਤਾਲਨ ਨਾਲ ਸੀ। ਆਹਲਾਦ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਲੱਖ ਫੌਜ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ। ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ, ਲੱਖ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਯੋਗ ਦੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਲੱਖ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨਾਥ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋਈ।