ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂਸ਼ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜ ਗਿਆ, ਅਹਲਾਦਾ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਘੰਮਭੀਰ ਪੀੜਾ ਵੱਸ ਗਈ। ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁੰਨਾ ਦਿੰਦੀ ਹੋਈ ਕਿਹਾ, "ਬੱਚੇ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਪਿੱਛੋਂ, ਵਾਸਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਇੰਦੁਲੋ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਘੋੜੇ ਨਿਕਲੇ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਅੱਗ ਠੰਢੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਸੱਤ ਲੱਖ ਜੀਵ ਮੁੜ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅੱਗ ਠੰਢੀ ਹੋ ਗਈ, ਤਦੋਂ ਬਚੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਡਰ ਵੱਸ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਨੇ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਲਿਆ, ਕੁਝ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਤਦ ਤਾਲਨਾ ਨੇ, ਗਜਸੇਨ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸੂਰਮੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਏ। ਫਿਰ ਤਾਲਨਾ ਨੇ ਫੌਜ ਦੇ ਦਲ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਛੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੰਮਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਥੀ ਮਣੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸੈਨਾਪਤੀ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਮਣੀ ਵੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਫਿਰ ਗਜਸੇਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵ੍ਯ ਭੋਜਨ ਖਵਾਇਆ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਪ ਰੁਦ੍ਰਪੁਰ ਨੂੰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਰਾਤ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜੋਰ ਲਾ ਕੇ, ਬਿਤਾਈ; ਹੁਣ ਜਲਦੀ ਦਰਵਾਜਾ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜਾਨ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠੋਗੇ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣਦਿਆਂ, ਉਹ ਸੂਰਮੇ ਐਸੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਧੇ ਗਏ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸੌ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂਸ਼ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਬਿੰਦੁਲਾ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਬਚੇ-ਕੁਚੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਿਰਫ ਅੱਸੀ ਰਹਿ ਗਏ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਧੋ ਲਏ। ਸੋਲਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਊਠ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਜਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ। "ਮੈਂ ਮਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ, ਪਰ ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੀ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ," ਮਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਬੀਰ ਬਿੰਦੁਲਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਬੋਲਿਆ। ਜਦ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਈ, ਤਦ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ। ਫਿਰ, ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਕੁਮਾਰ ਰਾਜਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਈ, ਰਤਨਭਾਨੂ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਲੱਖ ਚੰਡਿਕਾ ਪਾਠ ਕਰਵਾਏ। ਸਾਲ ਦਰ ਸਾਲ, ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤ ਜਣਮੇ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਬਚਨ ਹੋਏ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਦੂਜੇ ਸਾਲ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ। ਉੱਧਰਸ਼ਾਂਸ਼ ਸਰਦਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੁਰਮੁਖ ਮਰਦਨ ਹੋਇਆ। ਵੱਧਣ ਚਿਤ੍ਰਬਾਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੇਲਾ ਜੰਮੀ। ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਡਰਾਉਣੀ ਭੂਚਾਲ ਆਈ; ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੱਡੀਆਂ, ਲਹੂ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਮੀਂਹ ਪਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਲਾ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮਾਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਜੀਬ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੰਮੀ। ਧੀ ਜੰਮਣ ਤੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਧੀ ਸੀ। "ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਲਹੂ ਦੀ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਊਂਦਾ ਹੈ..." ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਥਾਲੀ ਉੱਤੇ, ਵੇਲਾਮੁਖ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਇਕ ਸ਼ਲੋਕ ਲਿਖਿਆ। ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਧਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਿੰਧ ਅਤੇ ਆਰਯਦੇਸ਼ ਗਿਆ; ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਕੇ ਹਰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਮਾਮਾ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵੀਰ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।