ਜਦ ਜ਼ਹਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਚੋਂ ਖੂਨ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਸੁੱਕ ਦਾ ਸਾਹ ਲਿਆ। ਏ ਰਾਜਨ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਇੰਨੀ ਕੁਟਮਾਰ 'ਚ ਮਗਨ ਹੋਈ ਹੋਈ ਹੈ? ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਸਹੀ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਗਜਮੁਕਤਾ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੀ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾ।" ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਬਲਖਾਨ, ਜੋ ਬੜਾ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੋਹੀਂ ਪਾਸਿਆਂ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ ਗਜਸੇਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਜਮੁਕਤਾ ਬੜੀ ਦੁਖੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਰੋਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਹੀ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਅਹਲਾਦ ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਲੈ ਕੇ ਆ ਗਿਆ। ਬਲਖਾਨ ਖੱਡ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ ਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਆ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜੋ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਚੱਲੀ। ਜਦ ਦੂਜਾ ਦਿਨ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਗਜਸੇਨ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਤਾਲਨਾ ਆਦਿ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਾਲਨਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਡਿੱਠਾ। ਜਦ ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੂਰਯਦਯੁਤੀ ਅੱਗੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤਾ, ਅਹਲਾਦ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਕ, ਉਥੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਜਾਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ਾ ਸੋਹਣੇ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜਤਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੀ ਸੱਤ ਲੱਖ ਫੌਜ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਗਜਸੇਨ ਦੀ ਅੱਧੀ ਫੌਜ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਜਾ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਘਰ ਪਰਤਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਬਣਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਹਲਾਦ ਬੜਾ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ। ਤਦ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।" ਜਦ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਇੰਦੁਲੋ, ਵਾਸਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਘੋੜੇ ਨਿਕਲੇ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਏ। ਜਦ ਅੱਗ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਿਕਲ ਆਇਆ। ਜਦ ਸੱਤ ਲੱਖ ਫੌਜ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੀ ਹੋਈ ਤੇ ਅੱਗ ਠੰਢੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਜਵਾਨ ਜੋ ਬਚ ਗਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣ ਗਏ, ਕੁਝ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਦਾ ਵਰਤ ਲੈ ਲਿਆ। ਤਦ ਤਾਲਨਾ ਨੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ, ਗਜਸੇਨ ਆਦਿ ਸਮੇਤ, ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਫੌਜ ਦੇ ਦਲ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਲਨਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਥੀ-ਮਣੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੈਨਾਪਤੀ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਤੇ ਹਾਥੀ-ਮਣੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਆਨੇ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਫਿਰ ਗਜਸੇਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਭੋਜਨ ਖਵਾਇਆ, ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ, ਤੇ ਆਪ ਰੁਦ੍ਰਪੁਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ, ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਜਲਦੀ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗਵਾ ਬੈਠੋਗੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਉਹਨਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਮਾਰ ਖਾ ਗਏ, ਜੋ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸੌ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਜਦ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਾਗ ਬਿੰਦੁਲਾ ਨੇ ਘੋੜਾ ਚੜ੍ਹ ਲਿਆ। ਜੋ ਬਚੇ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਿਰਫ ਅੱਸੀ ਰਹਿ ਗਏ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਧੋਣ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਉੰਟ ਸੋਨੇ ਦੇ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਜਦ ਖੁਸ਼ੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਲਿਆ।