ਬਲਖਾਨੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਚੰਡਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਪੰਜ ਸੌ ਉਗਰ ਚੰਡਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਬਾਕੀ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ, ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਆਉਣ ਤੇ, ਬਲਖਾਨੀ ਨੂੰ ਹਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਚੰਡਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਂਵੀਰ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੀ ਧੀ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਈ ਹੈ; ਭਾਗ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।” ਇਹ ਪਿਆਰੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਵਿਆਹ ਲਈ, ਪੰਡਾਲ ਵਿੱਚ ਵੈਦਿਕ ਰੀਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਗਜਸੇਨਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ, ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੇ ਬਲਖਾਨ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ, ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਕਹਿਣ ਉਪਰੰਤ, ਮਹਾਂਵੀਰ ਬਲਖਾਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ ਖਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਸੁਭਾਗ ਸ਼੍ਰਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਮਰਾ ਨਹੀਂ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿਟਿਆ ਗਿਆ। ਵਿਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਖੂਨ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੁੱਛਿਆ, “ਮੇਰੀ ਸੈਨਾ ਪਿਟਾਈ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਰੁਚੀ ਲੈ ਰਹੀ ਹੈ? ਪਹਿਲਾਂ ਦੁਖ ਸਹਿਣ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਜਮੁਕਤਾ ਆਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਤੁਰ, ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾ।” ਇਹ ਕਠੋਰ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਵੀਰ ਬਲਖਾਨ ਨੇ ਪੰਜ ਸੌ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਗਜਸੇਨਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਆਇਆ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇੰਝ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ, ਗਜਮੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ। ਰੋਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੱਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦਰਮਿਆਨ, ਅਹਲਾਦ ਮਹਾਂਵੀਰ ਸੱਤ ਲੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਬਲਖਾਨ ਖੱਡ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਦੋ ਸੈਨਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਗਜਸੇਨਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਵੀਰ ਸੀ, ਨੇ ਤਾਲਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਾਖ ਹੋਇਆ ਵੇਖ, ਤਾਲਨਾ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੂਰਯਦਯੁਤੀ ਆਇਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੋ ਮਹਾਂਵੀਰ ਦੇਵਤਾ, ਅਹਲਾਦ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਕ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਣ ਜਾਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂਸ਼ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ। ਫਿਰ, ਸੱਤ ਲੱਖ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਜਸੇਨਾ ਦੀ ਆਧੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਰਾਜਾ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗ ਬਣੇ ਵੇਖ, ਅਹਲਾਦ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।” ਦੇਵੀ ਦੇ ਇਹ ਕਹਿਣ ਉਪਰੰਤ, ਵਾਸਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਇੰਦੁਲੋ, ਦਿਵਯ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਘੋੜੇ ਨਿਕਲੇ, ਜਿਹੜੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਏ। ਜਦ ਅੱਗ ਠੰਡੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਨਿਕਲਿਆ। ਜਦ ਸੱਤ ਲੱਖ ਯੋਧੇ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਵਾਲੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅੱਗ ਠੰਡੀ ਹੋਈ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਕੀ ਸਭ ਡਰ ਗਏ। ਕੁਝ ਸੰਨਿਆਸੀ ਬਣ ਗਏ, ਕੁਝ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਲੈ ਲਿਆ। ਤਾਲਨਾ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ, ਗਜਸੇਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਫੌਜ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲ ਕੇ, ਤਾਲਨਾ ਨੇ ਉਹ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿਟਿਆ ਅਤੇ ਥੰਬਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।