ਰਾਜਾ ਰਤਨਭਾਨੂ ਦੇ ਪਰਲੋਕ ਸਿਧਾਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਰੁਧਨਵਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵੱਡੇ ਯਤਨਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ—ਯਜਨ, ਧਿਆਨ, ਵਰਤ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦਾ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਵਿਚੋਂ ਚਾਰ ਜਣੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਸੀ। ਇਸੇ ਉਮਰ ਦੀ ਇੱਕ ਅਸਾਧਾਰਣ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਵੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਹੱਲ ਵਿੱਚ ਸਵਯੰਵਰ ਰਚਾਇਆ। ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਪੱਖੀ, ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਅਤੇ ਸੋਮਵਾਰ ਦੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਵੀਰ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਦੀ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ, ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਤਾਰਕ ਆਦਿ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਪੰਜ ਸੌ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਾ ਦਲਾਂ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਜਦ ਤਲਵਾਰ ਚਲਦੀ ਦੇਖੀ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੈਨਾ ਹਰਾਈ ਗਈ, ਪਰ ਬਲਖਾਨੀ ਜੋਰ ਨਾਲ ਅਡਿੱਠਾ ਰਿਹਾ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਗਜਸੇਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮਾਇਆ ਰਚ ਕੇ, ਜੰਬੁਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ। ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਭਿਆਨਕ ਚੰਡਾਲਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਲੋਕ, ਉਸਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਬੇਰਹਮੀ ਨਾਲ ਪੀਟਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਪਰ ਬਲਖਾਨੀ ਨੇ ਜਦ ਚੰਡਾਲਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜ ਸੌ ਚੰਡਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਬਾਕੀ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਪੈਰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖਿਆ। "ਤੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵੀਰ, ਚੰਡਾਲਾਂ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਮੇਰੀ ਧੀ ਤੇਰੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ; ਭਾਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਹੋਇਆ।" ਇਹ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਵੈਦਿਕ ਰਸਮਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਸੇਵਕ ਗਜਸੇਨ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਲਿਖ ਲਿਆ। ਬਲਖਾਨ ਦਾ ਵਿਆਹ ਇਥੇ, ਉਸਦੀ ਸੈਨਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਹੋਇਆ। ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਈ, ਤਦ ਬਲਖਾਨ ਮਹਾਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ। ਉਸਨੇ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀਤਾ, ਪਰ ਸ਼ੁਭ ਵਰਦਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ; ਦੁਬਾਰਾ ਉਸਨੂੰ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਲਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪੀਟਿਆ ਗਿਆ। ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ ਕਿ ਤੇਰੀ ਸੈਨਾ ਪੀਟਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ? ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਹੁਣ ਉਹਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" ਜਦ ਇਹ ਗੱਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਗਜਮੁਕਤਾ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾ।" ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲਖਾਨ ਮਹਾਨ... ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਪੰਜ ਸੌ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਗਜਸੇਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਪਹੁੰਚਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇੰਝ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਗਜਮੁਕਤਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲੈ ਆਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪੱਖਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਅਹਲਾਦ ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।