ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼, ਜੋ ਹੁਣ ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਧੂ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਇਸੀ ਵੇਲੇ, ਸੱਠ ਬਹਾਦਰ ਜੋ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ, ਉਥੇ ਆ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਲਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ ਜਿਥੇ ਰੂਪਣ ਖੜਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਦੈਵੀ ਢੱਕਾ-ਡਰਮ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਨੈਤਰਸਿੰਘ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਸੁਬਹ ਹੋਣ ’ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੀਰ ਆਪਣੇ لشਕਰਾਂ ਸਮੇਤ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਉਹ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਜਿਥੇ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਨੇ ਦੈਵੀ ਢੱਕਾ-ਡਰਮ ਵਜਾਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਸੱਤ ਲੱਖ ਦੀ ਫੌਜ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੁੜ ਆ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਘੇਰ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਨੈਤਰਸਿੰਘ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦਯਾਲੁ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਯੋਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਰਾਮਾਂਸ਼ਾ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਉਂ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉਮਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਢੱਕਾ-ਡਰਮ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤਾ-ਸਰਵੌਤਮ ਚਲੇ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਉਸ ਆਏ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਹਲਾਦ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਹੈ। ਇਹ ਆਰਯ ਅਭੀਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਸਲਾਹ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੱਗੋ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰੋ।" "ਤੁਾਡੀ ਧੀ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਇਹ ਬੀਰ, ਦਰਅਸਲ ਰੇਵਤੀ ਹਨ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਲੂਮੜੀ ਵਾਂਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਯੋਧਨ ਵਲੋਂ ਆਖੀ ਗਈ ਸ਼ਲਯ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਧੋਖੇ ਲਈ ਅਹਲਾਦ ਕੋਲ ਗਿਆ। "ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅੰਸ਼ਾਵਤਾਰ ਹੋ; ਵੰਸ਼-ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰਾਮਾਂਸ਼ ਨੂੰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਉਂ ਅਹਲਾਦ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ لشਕਰ ਸਮੇਤ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਆਹ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫੇਰੇ ਤੇ, ਯੋਗਸਿੰਘ ਨੇ ਉੱਤਮ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ। ਤਲਨਾ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੀਤਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਹਥਿਆਰਬੰਦਾਂ ਦਾ ਨਿਹੱਥਿਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਯੋਗਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਤੀਜੇ ਫੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਵਿਜਯ ਨੇ ਸੁਖ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕਿਆ; ਰੂਪਣ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ لشਕਰ ਸਮੇਤ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। ਪੰਜਵੇਂ ਫੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਤਲਨਾ ਨੇ ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਦੇਵ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਅਤੇ ਬਿੰਦੁਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਇੱਛਾ ਰਖਦੇ ਸਨ। ਹਰੀ ਦੇ ਭਰਾ, ਬਲਖਾਨੀ ਅਤੇ ਹਰਿਨਗਰ ਵੀ ਸਨ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਫੌਜ, ਨਿਡਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜ ਧੋਖੇਬਾਜ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਨੈਤਰਸਿੰਘ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਾਰਣਯ ਦਾ ਮਾਣਯੋਗ ਭਰਾ ਤੇ ਸਵਾਮੀ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਥੇ, ਹਰਨੰਦ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਬਲੀ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਨੈਤਰਸਿੰਘ ਦੀ ਚਾਰ ਲੱਖ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਆ ਗਈ। ਫਿਰ ਪੰਜ ਲੱਖ ਅਤੇ ਸੱਤ ਲੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਅੱਧੀ ਫੌਜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਤਲੇਆਮ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ, ਉਥੇੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਹਰਨੰਦ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਵੈਰੀ ਦੀ ਵਧੀਕ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਸਾਧਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਰਚੀ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।