ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸਭ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮਹਲ ਦੀ ਛੱਤ ਤੇ ਖੜੀ, ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ਰਨਯ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਜਿਵੇਂ ਹੋਈਆਂ, ਸੁਣਾਈਆਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਿੰਘਾ, ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਜਾ।" ਧੱਕਾ ਡ੍ਰਮ ਦੀ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਧ-ਬਚੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਵੈਰੀ, ਨੇਤ੍ਰ-ਸਿੰਘ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਰ ਗਏ, ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤਣ ਔਖੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ?" ਪਿਤਾ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਇੱਕ ਐਸਾ ਸੁਪਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।" ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਤੇ, ਧੀ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਰਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼, ਗਲ-ਮਾਲਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਧੂ ਬਣ ਕੇ, ਉਥੇ ਆਇਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸਠ ਹੀਰੋ, ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਆ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਲਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਤੁਰਤ ਰੂਪਣ ਦੇ ਖੜੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਦਿਵ੍ਯ ਧੱਕਾ-ਡ੍ਰਮ ਲੈ ਗਿਆ, ਨੇਤ੍ਰ-ਸਿੰਘ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਹੀਰੋ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਆਏ; ਅਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਧੱਕਾ-ਡ੍ਰਮ ਵਜਾਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ, ਸੱਤ ਲੱਖ ਦੀ, ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੁੜ ਆਈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਘਿਰ ਗਿਆ, ਨੇਤ੍ਰ-ਸਿੰਘ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਦਯਾਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬਚਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਯੋਗ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨੂੰ, ਰਾਮ ਅੰਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵਧੂ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਉਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਮਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਧੱਕਾ-ਡ੍ਰਮ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤਾ-ਸਰਪ੍ਰਧਾਨ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਆਇਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਇਆ ਦੇਖਿਆ। "ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਹਿਲਾਦ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੈ।" "ਇਹ ਆਰਯ-ਅਭੀਰ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।" "ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸਰ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਯੋਗ ਸਲਾਹ ਸੁਣ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰ।" "ਤੇਰੇ ਧੀ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਏ ਹੀਰੋ, ਰੇਵਤੀ ਹਨ।" "ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਗਿਦੜ ਵਾਂਗ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਲਯਾ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਸੁਯੋਧਨ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਹਿਲਾਦ ਕੋਲ ਧੋਖੇ ਲਈ ਗਿਆ। "ਮੈਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਅੰਸ਼-ਅਵਤਾਰ ਹੋ; ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਧੋਖਾ ਵਰਤਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੰਡਾਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਵਿਆਹ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚੱਕਰ 'ਤੇ, ਯੋਗਸਿੰਘ ਨੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤਲਵਾਰ ਫੜੀ। ਵਿਦਵਾਨ ਤਲਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਹਥਿਆਰਬੰਦਾਂ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਿਹਥਿਆਂ ਨਾਲ, ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਯੋਗਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ। ਤੀਜੇ ਚੱਕਰ 'ਚ, ਵਿਜਯ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਰਾਹ ਰੋਕਿਆ; ਰੂਪਣ ਨੇ ਤੁਰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਲੜਿਆ। ਪੰਜਵੇਂ ਚੱਕਰ 'ਚ, ਤਲਨਾ ਨੇ ਕਈ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਆ ਗਿਆ।