ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਵਤੀ ਨਗਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਅਹਿਲਾਦ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਉਚਿਤ ਉੱਤਰ ਦੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਉਦਯ ਨੇ ਸ਼ਾਂਦਾਰ ਪੱਤਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਜੰਬੁਕਾ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਰੁਦ੍ਰਦੱਤ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਇੰਦਰਦੱਤ ਦੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹਨ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਹਿਲਾਦ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਲੋਂ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਸੀ, ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸ਼ੁਕ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਪ ਸੀ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਦ ਉਹ ਮਨੋਹਰ ਸ਼ੁਕ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵੀ ਸਵਰਨਵਤੀ... ਜਦ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਧਕਲਾਪਕ ਪੰਜਮੀ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੂਰਮੇ, ਤਲਨਾ ਆਦਿ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਏ। ਵੰਗ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਬਕਤਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਘੋੜੇ ਕਰਾਲਾ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਾ। ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਯੁੱਧ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵੇਖੀ, ਜਿੱਥੇ ਅਨੇਕ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨੇਤ੍ਰ-ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਅਹਿਲਾਦ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।” ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੌ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਯੋਧੇ ਫਾਂਸੀਆਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਤਾਜ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੇਤ੍ਰ-ਸਿੰਘ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਲੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ। ਯੋਗਸਿੰਘ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਲੱਗਾ। ਵਿਜਯਾ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਦੋਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋ ਲੱਖ ਰੱਖਿਆ ਹੋਏ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ। ਜਦ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੈਨਿਕ ਟੁੱਟ ਗਏ ਵੇਖੇ, ਚਾਰ ਮਸਤ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਢੱਕਾ ਵੱਜਾ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ, ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਫੇਰ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਭਰਿਗੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਯੁੱਧ ਲਈ ਅੱਗੇ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਸੱਤ ਦਿਨ ਬੀਤ ਗਏ, ਇਹ ਯੁੱਧ ਡਰਪੋਕਾਂ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਭਿਆਵਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਫੇਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਜੀਊਂਦੇ ਹੋਏ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਉਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਦਿਵਯ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਹੇ ਸੁੰਦਰੇ, ਜੋ ਮਹਲ ਦੀ ਛੱਤ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਵਿਭੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਸ਼ਰਨਯ, ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਵਰਗੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਰਤਾਵ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਸਿੰਘ, ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਜਾ। ਢੱਕਾ ਵੱਜਾ ਕੇ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।” ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਚੀ ਹੋਈ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਨੇਤ੍ਰ-ਸਿੰਘ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ, ਦੇਵੀ ਸਵਰਨਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕਿਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਅਜੈਯੋ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ?” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਨੂੰ ਐਸਾ ਸੁਪਨਾ ਆਇਆ ਸੀ।” ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਇਹ ਵਿਅਖਿਆ ਸੁਣ ਕੇ, ਧੀ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ...