ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਲਖਾਨੀ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਅੱਧਾ ਕਰੋੜ ਦੌਲਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਰ ਸਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸੂਰਮੇ, ਇਹ ਦੌਲਤ ਲੈ ਲਿਆ ਕਰੋ।" ਜਦੋਂ ਅਹਲਾਦ ਤੈਰਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਮੇਂ, ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਤੈਰਾਂਵੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਏ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਵਤ्स ਪੁੱਤਰ ਬਿੰਦੁਲਾ, ਜੋ ਹਰਿਨੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ। ਚਾਰੇ, ਦੋ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਗਯਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਥੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਰਥ, ਗਾਂਵਾਂ, ਸੋਨਾ, ਨਗ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤ੍ਰ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ। ਲਕਸ਼ਾਵਤੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਨਚਨੀਆਂ ਸੀ, ਬਦਰੀਕਾ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਆਈ ਅਤੇ ਰਾਹੂ ਨੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਗ੍ਰਸ ਲਿਆ, ਅੰਧਕਾਰ ਛਾ ਗਿਆ। ਸੁੰਦਰ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਰਤਨਭਾਨੂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ ਡਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ। ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ḍhakkā ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਆਖੇ, "ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਲਦੀ ਹੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ।" ਉਥੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘਗੜ੍ਹ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ, ਹੇ ਮੁਨਿ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਇਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਥੇ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ ਅਤਿ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਹੋਸ਼ ਗਵਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਵੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਚਾੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦੀਆਂ। ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀ ਨੂੰ ਇਹ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੇ, "ਰਜੋ ਗੁਣ ਭਾਵਨਾ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੂੜਤਾ ਤੋਂ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੋਹ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮੱਧਯਚਰਿਤ੍ਰਕ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਮਾਂ ਦੁರ್ಗਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਮਾਂ ਦੁर्गਾ ਨੇ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਜਾਗਿਆ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਿਆ, ਫੇਰ ਵੱਡੇ ਭ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਅਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ ਤੋਤਾ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਅਵਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। "ਹੇ ਵੀਰ, ਤੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਅਤੇ ਸਬੰਧੀ ਅਹਲਾਦ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ।" ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਉਹ ਜਵਾਬ ਦੇ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੀਰ ਉਦਯ ਨੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੱਤਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਜੰਬੂਕਾ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਰੁਦ੍ਰਦੱਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਇੰਦਰਦੱਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਹਲਾਦ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਲੋਂ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸ਼ੁਕ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸੱਪ ਸੀ, ਪੁੰਡਰੀਕ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ੁਕ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੁਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵੀ... ਜਦੋਂ ਮਾਘ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ...