ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਦੀ ਵਿਰਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਸੇ ਦੇ ਲੋਕ ਭਟਕ ਗਏ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੱਭਣ ਲੱਗੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ—ਉਹ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ। ਤੂੰਦਿਲਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਾ ਹੋਇਆ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਡਾਲਿਆ। ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦੇ ਉਹ ਯੋਧੇ, ਰਾਮਕਾਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਟੇ ਰਹੇ। ਜਦ ਤਲਨਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਿਆ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੱਦੇ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਉਹ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੰਕਾਨਾ ਅਤੇ ਰਾਮਕਾਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਲੀਆ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੂਰਿਆਵਰਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਰਬਰੀ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਹਰ ਦਿਨ, ਤਲਨਾ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸੀ, ਸ਼ੂਰਤਾ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਰਿਹਾ। ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਸੇ ਦੇ ਯੋਧੇ, ਡਰ ਅਤੇ ਹਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ; ਰਾਜੇ ਵੀ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਜੰਬੂਕਾ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਅਧੀ ਰਾਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਉੱਥੋਂ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਗਏ, ਜਿਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਉਹ ਪਲਕੀਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਕਵਚ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਨ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਜਦ ਸਭ ਜਾਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ। ਮਾਇਆ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦੈਵੀ ਨੂੰ ਰਚਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿਥੇ ਕਈ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਆਉਂਦੇ, ਇਲਾਵਿਲਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਦੈਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਡਰ ਰਹੀ। ਉਥੇ, ਜੰਬੂਕਾ ਦੀ ਧੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਮਾਇਆ ਨੂੰ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਸਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਰਚਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਾਰ ਜਣੇ, ਆਹਲਾਦਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ, ਉਸ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਿਯਮ ਹੈ: ਜਦ ਮੇਰੀ ਵਿਆਹ ਹੋਵੇ—ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਨ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਖੜੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਮੋਟ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੰਬੂਕਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਰੂਪਨਾ ਨੇ ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਦਇਆਲੂ ਮਾਤਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੱਭਿਆ। ਫਿਰ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਈ ਮਾਤਾ ਜਗਤ ਨੇ, ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਜੰਬੂਕਾ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਵਧੀਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਭਾਵਿਕ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਜੰਬੂਕਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ—ਕਾਲੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ—ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਫਿਰ, ਦੋ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਤਿੰਨ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਲੀਆ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਦੇਵਕੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੱਖਰੀ ਹਾਥੀ ਵਿੱਚ ਜਗਾਇਆ, ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੇ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।