ਸਿੰਘ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕਾਲੀਆ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਰੋਕ ਲਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਸਕੇ। ਫਿਰ, ਸਭ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ, ਪਰ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਡੇਰੇ ਲਾ ਲਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਰ ਇਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਇਕ ਨਾਲੇ ਦੇ ਲੰਬੇ ਹੋਣ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਬਲਖਾਨ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦੇ ਮਹਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਏ। ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਸਮਾਨਾਂ ਸਮੇਤ ਨਿਕਲੇ। ਕਾਲੀਆ ਗਜਾਨਿਕਾ ਉੱਤੇ, ਪੰਚਸ਼ਬਦ ਨਾਮ ਦੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਸੂਰਿਆਵਰਮਾ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਰੰਕਨਾ ਅਤੇ ਵੰਕਨਾ ਦੱਖਣੀ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਆਗੇ ਵਧੇ। ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਫੌਜਾਂ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਹੋਈਆਂ, ਜੰਗ ਛਿੜਨ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਤੀਜੇ ਪਹਰ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਦਾ ਲਹੂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਰਿਆ ਬਣ ਗਿਆ; ਬਲਖਾਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅਣਮਾਪਣੀ ਸੀ, ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਭਾਲਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਆਹਲਾਦਾ ਨੇ ਗਦਾ ਫੜਕੇ ਫੌਜਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਤਾਲਾਨੋ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਾਲੀਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਵੇਖੀ ਅਤੇ ਬਲਖਾਨੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਘੋੜੀ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਚੁਸਤ ਹੋ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕਾਲੀਆ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਵੱਡਾ ਹਾਥੀ ਪੰਚਸ਼ਬਦ ਵੀ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਪੰਜ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਰੂਪਣਾ ਡਰ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ। ਫਿਰ, ਦੁਖੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਪਲਕੀਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। “ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ!” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਿਵਿਆ ਜਾਦੂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਆਕਾਸ਼ੀ ਹਾਥੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਐਸਾ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਕਰਾਲਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਬਲਖਾਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰੂਪਣਾ ਨੂੰ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਲੀਆ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਸੂਰਿਆਵਰਮਾ, ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਾਲੀਆ ਬਾਂਧਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਦ ਉਹ ਆਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਸੂਰਵੀਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਮੰਦ ਹੋ ਗਏ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਸੂਰਵੀਰ ਜਖਮੀ, ਪੀੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹੋ ਗਏ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਚੱਲਦੀ ਰਹੀ; ਉਸ ਸੂਰਵੀਰ ਤੋਂ ਭਟਕ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੱਭਣ ਲੱਗੇ। ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਦ ਉਹ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਐਸੇ ਵੇਖਦਾ—ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੀ ਹੈ—ਤਦ, ਦੁੱਖ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਦੁਰਗਾ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ— ਤੁੰਦਿਲਾ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੂਰਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦੇ ਸੂਰਵੀਰ, ਰੰਕਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲੜੇ। ਜਦ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਭੱਜਦੀ ਵੇਖੀ, ਤਾਲਾਨਾ ਨੇ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਫੜੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਵੰਕਨਾ ਅਤੇ ਰੰਕਨਾ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਵਿਰੋਧੀ ਕਾਲੀਆ ਬਾਂਧਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੂਰਿਆਵਰਮਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕਿਆ ਗਿਆ, ਤਦ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਰਬਰੀ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਬਚੇ ਹੋਏ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਮਾਰੇ ਗਏ।