ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਘੱਟ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤ੍ਰਿਧਨਵਾ ਨੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਇਥੇ ਹੀ ਸਤ੍ਯਪਾਦ ਦਾ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੀ ਦੂਜੀ ਯੁੱਗ-ਚਕ੍ਰਾਵਲੀ ਸੀ। ਤ੍ਰਿਧਨਵਾ ਨੇ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਘੱਟ ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ, ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਸੁਰਗ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਘੱਟ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਰੀਤਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਹਾਰੀਤਾ ਤੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਜਯਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਹਕੂਮਤ ਚਲਾਈ। ਫਿਰ ਵਿਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਗਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਆਏ ਅਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਪੂਰਾ ਸੀ। ਸਾਗਰ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤ ਸੀ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਗਰ ਵੰਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸਾਗਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸਮੰਜਸਾ ਬਚ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਅਸਮੰਜਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿਲੀਪਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲ ਘੱਟ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨਾ ਨੇ ਵੀ ਸੌ ਸਾਲ ਘੱਟ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਸੌ ਸਾਲ ਘੱਟ ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ ਲੰਘ ਗਿਆ। ਇਥੇ ਹੀ ਸਤ੍ਯਪਾਦ ਦਾ ਤੀਜਾ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਚੌਥੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਉਣਤੀ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਤੀਹ ਸਾਲ। ਰਾਜ ਉੱਤੇ ਸੌ ਘੱਟ ਸਾਲ ਰਾਜ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਲੀਲਾ ਹੋਈ। ਰਾਜ ਸੌ ਘੱਟ ਸਾਲ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਫਿਰ ਰਾਜ ਸੌ ਘੱਟ ਸਾਲ ਰਿਹਾ ਤੇ ਸੁਦਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜ ਸੌ ਘੱਟ ਸਾਲ ਰਿਹਾ ਤੇ ਹਰੀਵਰਮਨ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਸੌਦਾਸ ਨੇ ਰਾਜ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀਵਰਮਨ, ਜੋ ਸ਼ਮਕਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਵੈਸ਼ਯ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰੀਵਰਮਨ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਜੰਮਿਆ। ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਵੀ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਭ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸਹਾ ਨੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਪਰ ਅਧਰਮ ਵਧਣ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੁੱਕਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਯਗ ਕਰਕੇ, ਰਾਣੀ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਰਾਜ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਚੱਲਿਆ। ਖੱਟਾਂਗ ਤੋਂ, ਦੀਰਘਬਾਹੂ ਨੇ ਵੀ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਵੈਸ਼ਨਵ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਸਨ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਕਾਲੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚੋ ਤੇ ਉੱਥੇ ਵੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।" ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਟਾਪੂਆਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੀਆਂ ਟਾਪੂਆਂ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਟਾਪੂਆਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ, ਹੁਣ ਮਿਟ ਗਈਆਂ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੀਉਂਦੇ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਇਸ ਲਈ ਜੀਉਣ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਪਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦੁਜਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੰਕੜ ਪੈ ਗਏ ਅਤੇ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਫਿਰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਗਏ।