ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਠ ਕੇ, ਸੁਖਖੰਯਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਚੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਕਸ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਲਝਣ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਉਦਯਹਰੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਬਾਲਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਸਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰ ਕੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੇਵਸਿੰਘ ਦੇ ਹੁਕਮ ‘ਤੇ ਵਤਸਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਵਤਸਾ ਦੇ ਬੇਟੇ ਨੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ੀਰਿਸ਼ਾ ਨਾਂ ਰੱਖ ਕੇ ਵਸਾਇਆ। ਉੱਥੇ, ਵਤਸਾ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ਼ਾ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਇਕਠੇ ਹੋਏ। ਸੁੰਦਰ ਕਨਯਾਕੁਭਜਾ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਮੁਨਿ, ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ — ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰਯੋਗ ਸੀ — ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਨਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਸ਼ੁਕਲਯਸ਼ਸਕਰ, ਸੁਣ। ਤੁਸੀਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਕਿਵੇਂ ਹਟਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ لشਕਰਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਸ਼ਹਿਰ ਸ਼ੀਰਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕੌਂਡਲੇ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਉਸਦੇ ਦੋ ਬਲਵਾਨ ਮਾਪੇ ਮਹਿਸ਼ਮਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਜੰਬੂਕਾ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਿਲ੍ਹੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਅਜੇ ਵੀ ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਂਵੀਰ 'ਹਾਏ ਪੁੱਤਰ!' ਚੀਕਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਉਠਣੀ ਵਿਅਰਥ ਰਹੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਭਾਵੇਂ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਪਰ ਫਲ ਰਹਿਤ ਰਹੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨਾਲ, ਮਿਲੇਚਾਂ ਅਤੇ ਨਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਉਥੇ ਉਹ ਮਿਲੇਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਹਾਣੀ ਆਮ ਹੋਈ। ਅੱਜ, ਮਾਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਦੋ ਹੁਣੇ-ਹੁਣੇ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸ਼ਬਦ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਰਗੇ ਸਖ਼ਤ ਸਨ, ਸੁਣ ਕੇ ਮਾਂ ਰੋ ਪਈ। ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਜੰਬੂਕਾ — ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ — ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਗਿਆ। "ਵਿਜੈ, ਵਿਜੈ, ਵਿਜੈ ਹੋਵੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਭਵਾਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਰਾਮ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਚਾਰ ਲੱਖ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਤਾਲਨਾ ਜਲਦੀ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬਾਲਖਾਨੀ ਵੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਤਿਆਰ ਹੋਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ — ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚਿੰਤਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਹ ਇੱਕ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਝੰਡੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬੜਈ ਸਨ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਘੋੜੇ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਊਂਟ ਵੀ ਸਨ। ਤਾਲਨਾ ਆ ਕੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਬਾਲਖਾਨੀ ਸਾਰੀ ਘੁੜਸਵਾਰੀ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦਾ ਅਗਵਾ ਹੋਇਆ। ਮਲਾਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੋਹਫ਼ੇ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਅੱਧਾ ਦਿਨ ਹੀ ਲੰਘਿਆ ਸੀ; ਮਹਾਂਬਲੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਉੱਥੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।