ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਾਮਾ ਅਤੇ ਸਭ ਸੱਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਸੈਨਿਕ ਕੈਦ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦੁਸਟ ਮਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ ਆਪਣੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਸਭ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਜਾਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਪੰਜ ਸੌ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਕੂਏ ਕੋਲ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਸ਼ਰੀਰੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਟਕੇ ਭਰਦੀਆਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਖੀ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਵੇਂ ਸਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਜੰਗ ਦੀ ਉੱਤਾਵਲਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਡਰ ਕਰਕੇ ਯਥੋਚਿਤ ਸ਼ਰਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਪੀੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਗਰ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਧੁੰਦੁਕਾਰਾ ਮਹਾਬਲੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਯੋਧੇ ਘੋੜਿਆਂ ਅਤੇ ਊਠਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਬੜੇ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ। ਪਰ ਦੇਵਸਿੰਘ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਧੁੰਦੁਕਾਰਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਲੱਖ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਜੰਗ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਬ ਨੂੰ ਭੈਭੀਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਸਤਰ-ਫੇਂਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਯੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਫੌਜ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਡਰਪੋਕ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਲਾਖਿਲਿਆ ਦੱਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਖਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਘੋੜੇ-ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਊਠ-ਊਠਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਆਪਣੇ ਹੀ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਾਹਾ ਪ੍ਰੇਤ ਚੀਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮੰਡਾ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਭੇਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਲਖਾਨੀ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਦਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਧੁੰਦੁਕਾਰਾ ਮਹਾਬਲੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਸਿੰਘ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਰੀ ਚੋਟ ਲੱਗਣ ਕਾਰਨ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਤਸਜਾ ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਸ਼ਸਤਰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਿਵਦੱਤਵਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਹਲਾਦ ਅਤੇ ਪਰਿਮਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਦੇਵ ਦੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਹਾਬਲੀ ਸੁਖਖਾਨੀ, ਕਬੂਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਘੋੜਾ ਬਣਾ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਸਗੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।