ਕਲਪ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਾਲਿੰਦੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਆਦਮੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਾਮੰਤ ਸੀ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸੱਸਰੇ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਤਾਰੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਬੱਚਾ ਉੱਥੇ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਸਦਾ ਰੰਗ ਗੂੜ੍ਹਾ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਇੰਦਰਨੀਲ ਰਤਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ। ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਅਜੀਬ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਉਗ ਆਇਆ, ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ? ਇਹ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ!" ਇਸ ਸਮੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਆਇਆ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕ ਚਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਨੇ ਵੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਏ ਅਤੇ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਹ ਬੱਚੇ ਵਧੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਦੇ ਗਏ। ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ। ਉਥੇ ਦਿਵਿਆ ਘੋੜਾ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਅਤੇ ਹਰਣ, ਉਚਚੈਹਸ਼੍ਰਵਾਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਕਬੂਤਰ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਕ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਵਸ਼ਰਮਣ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਅੱਠਵਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਨਾਮਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਵਾਏ ਗਏ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਨੌਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਈ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਭੇਜਿਆ। ਉਹ ਲੋਕ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਾ! ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਛੇਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਕਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਡੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਪਰ ਅੱਜ ਤੋਂ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਿਹੜੇ ਰਾਜੇ ਜਯਚੰਦ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਡਰ ਕਰਕੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਲੱਖ ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਕੰਨਯਾਕੁਬਜ ਪਹੁੰਚੇ। ਉੱਥੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।" "ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਛੋਟੇ ਰਾਜੇ ਹਨ," ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਸ਼ਸਤਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਪਰ ਜਦ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹلوان ਆਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਅਭਯ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। ਜੰਗ ਦੇ ਮਾਹਰ ਮਾਮੇ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਭਾਣਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਤਾਂ ਵਜਰ ਵਰਗਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਨਾਜੁਕ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਬੱਚੇ ਬਾਰੇ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਿਆ, ਇਹਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।