ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਹ ਨੇ ਭੈਰਵ ਨਾਮਕ ਬਾਣ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਹਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਬਾਣ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਦਾ ਸਿਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਲੀਆ ਨੂੰ ਪਰਾਜਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਛਾਵਣੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲਾ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਹਾਰ ਦੇਖੀ। ਜਯਚੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਹ ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੁਰਜਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਮਦਾਲਸਾ ਜਨਮੀ। ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਈਸ਼ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਵੰਡਿਆ। ਉਹ ਸਾਹਦੇਵ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਦਲਵਾਹਨ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਹਜ਼ਾਰ ਚੰਡੀ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਾਂਝ ਬਣੀ। ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ। ਇੱਕ ਗਾਇਕਾ ਅਤੇ ਨਰਤਕੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਸੀ, ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਸੌ ਹਾਥੀ, ਪੰਜ ਰਥ, ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਇੱਕ ਧਨਵਾਨ ਕੁਵਾਰੀ, ਨੌਕਰ-ਚਾਕਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਮਲਨਾ ਨੇ, ਉਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਵੀਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ, ਉਹ ਦੋ ਵੀਰ, ਰਾਜਾ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਿਤ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਵਸੇ ਰਹੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਉਜਲੀ ਚਿਤੀ, ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਸਿੰਘ-ਨਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜੈਕਾਰ ਉਚਾਰਿਆ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਨ, ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਜਾਣਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਅਤੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜਨਮਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਦਾ ਨਾਮ ਬਲਖਾਨਿਨ, ਮਹਾਬਲੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚਾਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਡਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਬਲਖਾਨਿਨ ਦੀ ਉਮਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਹੋ ਗਈ, ਰਾਜਾ ਵਤਸਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਧੀ ਮਦਾਲਸਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰਜਰਾ ਦੇਸ਼ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸੇ ਦਿਨ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਵਤਸਰਾਜਾ ਆਇਆ, ਜੰਬੂਕਾ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉੱਥੇ, ਸੱਤ ਲੱਖ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਨੇ ਲਕਸ਼ਾਰਤੀ ਨਰਤਕੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੂਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਕਿਲਿਆਂ ਤੋਂ ਗਹਿਣੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਚਲਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਅੰਸ਼ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।