ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਪਿਨਾਕੀਨ—ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਦੇਵ—ਦੀ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, “ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਰ ਮੰਗੋ।” ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ “ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ” ਆਖਿਆ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੀਆਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਿਕ ਮੋਹਨਨ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।” ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਭੈਣ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਕਾਲੀਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਸਨ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਉਹ ਜਯਚੰਦਰਪੁਰੀ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਪਰ ਕਨਯਾਕੁਬਜ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਿੰਗਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਫਿਰ ਤਾਕਤਵਰ ਸ਼ਿਵਦੱਤਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਮਹਾਵਤੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਰੁਦ੍ਰ, ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ। ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ ਵਤਸਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਸਨ। ਜੰਗ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮਿਟ ਗਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਹੋਈ; ਇਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇਕ ਰਾਤ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਚੱਲੀ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਰਾਜਾ ਕਾਲੀਆ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਧਿਆ ਕੇ ਇੱਕ ਭੁੱਲ ਭੁੱਲਾਵੇਂ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਚੁੱਕਿਆ। ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਹੋਏ ਦੁਸ਼ਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਭੀਸਮਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਭੈਰਵ ਨਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵਿੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਦੱਸੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਪਈ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦਾ ਸਿਰ ਧੜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਲੀਆ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਭੁੱਲਾਵੇਂ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੈਂਪ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਹਾਰ ਵੇਖੀ। ਜਯਚੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਭੀਸਮਸਿੰਘ ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੁਰਜਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਮਦਾਲਸਾ ਹੋਈ। ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸਾਹਦੇਵ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਦਲਵਾਹਨ ਗੋਆਲੇਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚੰਡੀ ਯੱਗਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਪਹਿਲਾਂ, ਦੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੇ ਰੋਜ਼ ਦਾ ਨਾਤਾ ਜੋੜਿਆ ਸੀ। ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ। ਇੱਕ ਨਚਣ-ਗਾਉਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵਿਸ਼ਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਮਦਨ ਲੱਖ ਸੀ, ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਸੌ ਹਾਥੀ, ਪੰਜ ਰਥ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਇੱਕ ਧਨਵਾਨ ਕੁਆਰੀ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਮਲਨਾ ਨੇ, ਉਹ ਦੂਲਹਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਬਹਾਦਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।