ਇਸ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕਰਿਨਾ ਅਤੇ ਸੁਲਲਿਤਾ—ਇਹ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਤਲਨਾਦਾ ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਬਹਾਦੁਰ ਸੀ, ਨੇ ਐਸਾ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਸੁਮਤ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਸਮਾਨ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸੀ ਸਿੰਹਿਨੀ—ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੰਜ ਧੁਨੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਇੰਦਰਦੱਤਾ ਸੀ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਪਪੀਹਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਨੁੱਖੀ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤਲਨਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਹਾਦਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮਕ ਕਰਤਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਕਾਲੀਆ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੇ pavittar ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ, ਪਿਨਾਕੀਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਆਪਣੀ ਇੱਛਿਤ ਵਰ ਮੰਗੋ।" "ਤੈਥੋਂ ਹੋ ਜਾਵੇ," ਆਖ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਉੱਥੇ ਹੀ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੋਹਨਨ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ pavittar ਗੰਗਾ ਵੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਰ ਸੀ। ਕਾਲੀਆ, ਲੱਖ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਜਯਚੰਦਰਪੁਰੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਕਨ੍ਯਾਕੁਬਜ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਕੀਮਤ ਵਾਲਾ ਹਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਤਾਕਤਵਾਨ ਸ਼ਿਵਦੱਤਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਮਹਾਵਤੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਜਟਾਧਾਰੀ ਰੁਦ੍ਰ, ਸੰਭੂ, ਜੋ ਆਸ਼ਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਤਿੰਨ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ, ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਤਸਰਾਜਾ ਕੋਲ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਸਨ। ਜੰਗ ਦਾ ਮੁਢਲਾ ਕਾਰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਇਆ; ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਚੱਲੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਲਾਏ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਕਾਲੀਆ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਾਰ ਕੇ, ਇੱਕ ਭੁਲਾਵਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਘ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਭੈਰਵ ਨਾਮਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦੀ ਫੌਜ ਦੱਸੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਪਈ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਧੜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਲੀਆ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਭੱਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੈਂਪ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਹਾਰ ਦੇਖੀ। ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਘ ਪੰਜਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ ਗੁਰਜਰ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਮਦਾਲਸਾ ਜੰਮੀ। ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੀ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਧਨ ਵੰਡਿਆ।