ਕੰਨਯਕੁਭਜ ਦੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਯੋਧੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਕਠਿਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਨਯਕੁਭਜ ਦੇ ਲੋਕ ਡਰ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ। ਉਹ ਲੜਾਈ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਹੋ ਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੀਸ਼ਮ, ਪਰਿਮਲ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਣਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਜੈਚੰਦ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ਨਾਮਾ ਯਸ਼ ਚਰਚਾ ਹੋਈ। ਜੈਚੰਦ, ਜੋ ਕਨਯਕੁਭਜ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਭੀਸ਼ਮ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਉਪਾਸਕ ਸੀ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਧਨਵੰਤ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਘੋੜੀ ਦਿਓ।" ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਥੇ ਹੀ ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਘੋੜੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਪਰਿਮਲ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰਪ ਰੋਗ ਨਾਲ ਪਰਖਿਆ। ਪੰਜ ਮਹੀਨੇ ਬੀਤ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ। ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਕਾਸ਼ੀ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਸਰਪ ਜੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਰਪ, ਰੁਦ੍ਰਾਹੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਨਿਰਦਈ ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਵੀ ਮੂਰਖ ਹੈ; ਉਹ ਤਾਂ ਪਿਘਲਿਆ ਤਾਮਬਾ ਵੀ ਪੀ ਲੈਣਗਾ!" ਹਰ ਦਿਨ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਇੱਥੇ, ਰਾਜਾ ਮੂਰਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਗਰਮ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਰਪ ਦੀ ਕਹੀ ਗੱਲ ਮੰਨੀ, ਅਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਟ ਲਿੰਗਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਅੰਗੂਠੇ ਵਾਂਗ ਸੀ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਲਿੰਗਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਿਮਨਾ ਸੂਤਰ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਗਿਰਿਜਾ ਪਤੀ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ..." ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ 'ਐਸਾ ਹੋਵੇ' ਕਹਿ ਕੇ ਲਿੰਗਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਮਲਾਸ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਜੈਚੰਦਪੁਰੀ ਚਲਾ ਗਿਆ। "ਭਾਗ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਰੋਗ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ; ਭਾਗ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂ।" ਫਿਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੇ ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਅੱਧੀ ਚੰਦਰਮਾਸ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜਗਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਉਸ਼ਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੇ ਉਸ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਗਨਾਥ ਨੇ ਏਰਾਵਤ ਹਾਥੀ ਤੋਂ ਤਾਕਤ ਲੈ ਲਈ। ਏਰਾਵਤੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਲਕਸ਼ਣਾ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਦਰਮਿਆਨ, ਤਲਨਦਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮਸਤ, ਉਸ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤੀ ਬਣਾਕੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ, "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ; ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂਗੇ।" ਰਾਜਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਆਪਣੇ-ਆਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਤਲਨਦਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।