ਇਸ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਹਚਾਣਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਦਾ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਰਤਨਭਾਨੁ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਅਤੇ ਵਿਦਯੋਤ ਦੋਵੇਂ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪੈਦਲ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਖੜੇ ਸਨ। ਮੈਦਾਨ-ਏ-ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੋੜੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ, ਹਾਥੀ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਜੰਗ ਪੰਜ ਦਿਨ ਤੱਕ ਚੱਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਈ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਇਥੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਤਿ ਭਾਵ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇਵ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸੰਯੋਗਿਨੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੰਯੋਗਿਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਥੜੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਪਲਕੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਅੱਧੀ ਫੌਜ ਥਾਂ ਤੇ ਛੱਡੀ ਅਤੇ ਆਪ ਘਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਜਦ ਉਹ ਸੂਕਰ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਸੀ। ਰਾਤ ਦੀ ਘੁੰਮਘੇਰੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਡਰ ਗਏ। ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਉਹ ਵੀਰ ਥੜੇ ਵੱਲ ਆਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਧੁੰਦੁਕਾਰ ਨੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਦੇ ਦਿਲ 'ਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਲਵਾਨ ਵਿਦਯੋਤ ਤੇਜ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਭਾਲਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੁਮਾਰ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਤੀਰ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ ਪਰਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਂਵੀਰ ਰਤਨਭਾਨੁ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ। ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨੇ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਾ ਧੁੰਦੁਕਾਰ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਨਵਾਂ ਸਮੇਤ ਹਰਾਇਆ। ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਂਵੀਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਬੜੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਅਟਲ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੜੇ। ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਂ ਯੋਧਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਦੇ ਲੋਕ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਜੰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਲ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਪਰ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੱਤ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਜੇ ਵੀ ਮੋਹਰੇ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਭੀਸ਼ਮ, ਪਰਿਮਲ ਅਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਜਯਚੰਦਰ ਦੀ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਹਾਨ ਖ੍ਯਾਤਿ ਹੋਈ। ਜਯਚੰਦ, ਜੋ ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਧਰਤੀਪਤੀ ਸੀ। ਭੀਸ਼ਮ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਉਪਾਸਕ ਸੀ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਸੀ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਧਨ੍ਯ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ।