ਚੰਦਰਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਯੋਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦਯੋਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ क्षत्रिय, ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਪ੍ਰਦਯੋਤਾ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਪਰਿਮਲ ਸੀ। ਵਿਦਯੋਤਾ ਤੋਂ ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਘ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਪਰ, ਜਦ ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਘ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਉਸ ਨਾਲ ਅਣਮਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਘ ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਜਯਚੰਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨਿਡਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਾਨਕੇ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ। ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਭੋਗਦਾ ਹੈ?" ਤਾਂ ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਘ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਪਰਿਮਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇਗਾ। ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ-ਨਿਰਵਾਹ ਲਈ ਮੈਂ ਮਹਾਵਤੀ ਨਗਰ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਮੰਨਿਆ; ਪਰ, ਸ਼ਕਤਿਸਾਲੀ ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਗਰ ਵਸਾਇਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵਸ ਗਿਆ। ਉਹ ਨਗਰ ਰਾਜਾ ਭੂਮਿਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਰਿਮਲ ਨੂੰ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਭੂਮਿਰਾਜਾ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਿਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਲੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਥਰੈਸ਼ੋਲਡ ਵਸਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ "ਦੇਹਲੀ" ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ?" "ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ।" ਇਸ 'ਤੇ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ। "ਜਦ ਮੈਂ ਚੰਦਰਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗਿਆ, ਉਹ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਸਨ—" "ਤੂੰ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ।" "ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈਂ, ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ; ਪਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਟ੍ਰਿਬਿਊਟ ਦੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਯਚੰਦ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪਰ ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ ਡਰਪੋਕ ਸੀ। ਉਹੀ ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ ਫਿਰ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ। ਦੱਖਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਲੈ ਲਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ। ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਨਿਰਭਿਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਨਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤਿਲਕਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਦੀਆਂ ਸੋਲਾਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ। ਗੌੜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿਵਿਆਵਿਭਾਵਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਧੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੰਯੋਗਿਨੀ, ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਦੇਵੀ, ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਚੰਦਰਭੱਟਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਚੰਦਰਭੱਟਾ, ਜੋ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਭਗਤ ਸੀ, ਨੇ ਮਨ ਲਾ ਲਿਆ। ਸਵਯੰਵਰ 'ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਾ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਚੰਦਰਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਇਹ ਯੋਗਿਨੀ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।