ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਖਿਆ, "ਮਾਤਾ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸਰਵਸ੍ਵ ਮਹਿਲਾ—"। ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਆਇਆ। ਇਸ ਰਾਜਾ ਦਾ ਨਾਮ ਆਵਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਰਗਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਮਲੇੱਛ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਤਯੱਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਉਚਾਲ ਪਲਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਆਵਾਰਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਤਯੱਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ਰੋਮਾਂਚਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੋਸਤੀ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਲਮ ਰੁੱਖ ਦੀ ਭੇਟ ਵੀ ਹੋਈ। ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੰਸਕਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਧੀ ਜਨਮੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਚੰਦਰਕਾਂਤੀ ਨੂੰ ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਮੇਸ਼ਵਰ, ਅਪਹਾਨਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਜਯਸ਼ਰਮਾ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਦੁਵਾਰਜਨ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਚੰਦਰਕਾਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਰਤਨਭਾਨੂ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਗੌੜ, ਵੰਗ ਅਤੇ ਰੇਤ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਗੰਗਾਸਿੰਹ ਦੀ ਭੈਣ, ਵੀਰਵਤੀ, ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਸੀ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਨਕੁਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਨਮਾ; ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੀਰਤਿਮਾਲਿਨੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਵੱਡੇ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ਼ ਸੀ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ਼ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਿੰਘਖੇਲਾ ਜਾਗਿਆ; ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਹਿਮਾਲਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਯੋਗ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ ਧੁੰਧਕਾਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਅਜਮੇਰ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ। ਪ੍ਰਦਯੋਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦਯੋਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮੇ। ਪ੍ਰਦਯੋਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪਰਿਮਲ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਵਿਦਯੋਤਾ ਤੋਂ ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਹ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਅਣਮਿੱਤਰ ਹੋ ਗਏ, ਭੀਸ਼ਮਸਿੰਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਜਯਚੰਦ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਨਿਡਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਭੋਗਦੇ ਹੋ?"—ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪਰਿਮਲ, ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਮੰਤਰੀ ਬਣ।" ਤੇ, ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਲਈ ਮਹਾਵਤੀ ਨਗਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਮਨ ਲਿਆ; ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਨਗਰ ਛੱਡ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਵਾਂ ਨਗਰ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਵਸ ਗਿਆ। ਉਹ ਨਗਰ ਭੂਮਿਰਾਜ਼ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦੂਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੂੰ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਭੂਮਿਰਾਜ਼ ਨੇ ਹੋਰ ਕਿਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਵਿਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਲੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਥਰੈਸ਼ੋਲਡ ਬਣਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ "ਦੇਹਲੀ" ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਪ੍ਰਥਵੀਰਾਜ਼, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ?" "ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਕਠੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸੈਨਿਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।" ਅਹੰਕਾਰੀ ਰਾਜਾ ਨੇ ਫਿਰ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਜਵਾਡਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਵਾਰਿਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਜਨਮ ਕਥਾਵਾਂ, ਯੁੱਧ, ਦੋਸਤੀ, ਯੋਗ, ਅਤੇ ਰਾਜ-ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਲੜੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵਧਦੀ ਰਹੀ।