ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਭਗਤ ਨੇ ਮਿਹਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ।” ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਹਰੀ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈਂ। ਦਵਾਪਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਗੌਰ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਭਾਗਾਂ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਚਾਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੂਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਹੈ। ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਨਿਆ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੁਸਕਰਾਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਤਰ ਕੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਨੌਂ ਵਰ੍ਹੇ ਤੱਕ ਨੌਂ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਹੇ ਮਾਂ, ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਵੇਂ, ਹੇ ਸਰਵਸਵ ਮਾਤਾ…”। ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤਾਂਹੀ ਹੋਵੇ,” ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਆਇਆ। ਇਹ ਰਾਜਾ ਆਵਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਮਲੇਛ ਨਾਂ ਸ਼ਤਯੱਤ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ ਸੀ, ਬੜੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਇੱਕ ਤਾਡ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦਿਲ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੋਸਤੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਤਾਡ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਯਾਗ ਕਰਵਾਈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇੱਕ ਧੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਚੰਦਰਕਾਂਤੀ ਨੂੰ ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ, ਅਪਹਾਨਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਯਸ਼ਰਮਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਮਨੁੱਖ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਚੰਦਰਕਾਂਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਰਤਨਭਾਨੁ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੌੜ, ਵੰਗ ਅਤੇ ਮਾਰੂ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਗੰਗਾਸਿੰਘ ਦੀ ਭੈਣ ਵੀਰਵਤੀ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਨਕੁਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮਿਆ; ਸੱਤ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੀਰਤਿਮਾਲਿਨੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ; ਵੱਡੇ ਦਾ ਨਾਮ ਪૃਥਵੀਰਾਜ ਸੀ, ਹੋਰ ਦੋ ਉਸਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਸਨ। ਜਦ ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਿੰਘਖੇਲਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਹਿਮਾਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਧੁੰਧਕਾਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਅਜਮੇਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ। ਪ੍ਰਦਯੋਤਾ ਅਤੇ ਵਿਦਯੋਤਾ, ਦੋਵੇਂ ਕਸ਼ਤਰੀਏ, ਚੰਦਰਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਦਯੋਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਰਿਮਲ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਬੜਾ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ। ਵਿਦਯੋਤਾ ਤੋਂ ਭੀਸਮਸਿੰਘ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਨਗਰੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਜਯਚੰਦ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨਿਡਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪੁਛਿਆ, “ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਭੋਗਦਾ ਹੈਂ?” ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਮਨਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਵੀਰ ਪਰਿਮਲ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮੰਤਰੀ ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤੇਰੀ ਜੀਵਿਕਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਮਹਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਮਹਾਵਤੀ ਨਗਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।