ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸਾਦੀ ਖਾਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਿਖਾਈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕਠੋਰ ਧਰਮ ਵੱਲ ਅਟੁੱਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਕਾਲਿਦਾਸ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਮਹਾਮਦਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਇਸ ਪਾਪੀ, ਨੀਚ ਵਾਹੀਕਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਨੀਚ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।” ਇਸ ਮੰਤਵ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ ਜਪ ਕਰਕੇ ਉਸਦਾ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹਵਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਚਿਤਾ ਦੀ ਭਸਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਭਸਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਵਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਾਇਆਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਰਮ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਨਪੁੰਸਕ, ਜਟਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਦਾਡ਼ੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਜਿਹੜੇ ਪਸ਼ੂ ਕੌਲ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਕਾਰਿਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਖਾਣਯੋਗ ਹਨ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮੂਸਲ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਸੁਦਰਾਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਕੁਦਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇਨਸਾਨਾਂ ਲਈ ਐਸਾ ਆਚਾਰ ਸੰਹਿਤਾ ਬਣਾਈ ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਉਥੇ ਉੱਚ ਵਰਗ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ; ਵਿਂਧਿਆ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਮਿਲੇ-ਜੁਲੇ ਜਾਤੀਆਂ ਸੀ। ਬਰਬਰਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼, ਤੁਸ਼ਾ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟਾਪੂਆਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਇਹੀ ਹਾਲ ਸੀ। ਉਥੇ ਜਨਮੇ ਲੋਕ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਸੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਰਾਜੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਾਜੇ ਦੋ ਸੌ ਸਾਲ ਜੀ ਕੇ ਮਰੇ। ਕਲਪ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇੰਦਰਪ੍ਰਸਥ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਤੋਮਰ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ। ਅੱਗਨੀ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ। ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਦੀ ਸੀਮਾ ਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸੇਤੁਬੰਧ ਤੱਕ ਉਹ ਰਾਜ ਫੈਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਅੱਗnihotra ਯਜ్ఞ ਕਰਦੇ, ਗਊਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਵੱਸਦੇ, ਅਤੇ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਯਜ्ञ ਸਥਾਪਿਤ ਸੀ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਕਲੀ, ਜੋ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਧਿਆਨ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਿਹਾ। ਉਥੇ, ਰਾਧਾ ਸਮੇਤ, ਉਸਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ—“ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ਰਨ ਲਈ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਹਰੀ, ਤੂੰ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ਕ, ਸਭ ਸਮਿਆਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ। ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਗੌਰ ਸੀ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਭਾਗਾਂ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੇ ਚਾਰ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੂਆ, ਮਦਿਰਾ ਤੇ ਸੋਨਾ ਹੈ।” ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ, ਸਰੀਰ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਰਾਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਮੁਸਕਰਾਏ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, “ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮ ਲਏਗਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰੇਗਾ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਓਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਹੇ ਮੂਨੀ, ਜੋ ਹੋਇਆ ਉਹ ਸੁਣ। ਉਸਨੇ ਨੌਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨੌਂ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਕੀਤਾ।