ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਕਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਰਾਜੇ ਉਭਰੇ। ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾ ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਪੂਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵਾਪਰੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੱਠਾਰਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਏ। ਉਹ ਰਾਜ ਅੰਤਰਵੇਦੀ, ਵ੍ਰਜ, ਅਜਮੇਰਾ, ਮਰੁਧੰਵਾ, ਅਵੰਤੀ, ਓਦ੍ਰ, ਵੰਗ, ਗੌੜ ਅਤੇ ਮਗਧ ਆਦਿ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਧਰਮ ਦੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਈ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਪੱਛੋਂ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਫਿਰ ਸੰਭਾਲੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਬਾਹਲਿਕ, ਕਾਮਰੂਪ, ਯਵਨ, ਖੁਰਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ਠ ਆਦਿ ਜਾਤੀਆਂ ਉਥੇ ਆ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹਰ ਇਕ ਮਲੇਛ ਨੇਤਾ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੱਦਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸਿੰਧੂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਮਲੇਛਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਥਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਹੂਣਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਮਨੁੱਖ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?” ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਮਲੇਛ ਧਰਮ ਦਾ ਆਚਾਰੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਦ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪਤਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਡਾਕੂਆਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਮਲੇਛਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ; ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਵਪਾਰੀ ਜਿਹੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਉੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਮ ਤੱਤ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਅਡੋਲ ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸਦਾ ਅਡੋਲ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਇਕਸਾਰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।” ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਮਲੇਛ ਉਪਾਸਕ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਉਪਰੰਤ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਵਰਗ ਸਿਧਾਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ—ਸ਼ਾਲਿਵਾਹਨ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਦਸ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਧੀਰੇ-ਧੀਰੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਲੁਕਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਕਾਲਿਦਾਸ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਛਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਆਚਾਰਯ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਰੇਤਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਚੰਦਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਹਰਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਰਾਜਾ ਭੋਜ ਨੇ ਆਖਿਆ—"ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸੁਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਜੋ ਅਨੇਕ ਮਾਇਆ ਰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਓਟੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਤ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵਾਹੀਕਾ ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭ੍ਰਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਜਾਦੂਗਰ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾੜਿਆ ਸੀ। ਉਹ, ਜੋ ਗਰਭ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਜੰਮਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਵਲੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਬਣ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੈਤਿਆਂ ਅਤੇ ਛਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਨਾ ਜਾਓ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਜਾਦੂਗਰ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।