ਇਹ ਵਾਰਤਾ ਵੱਡੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪੂਤ੍ਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਵਤਸਰਾਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ। ਭੀਮ, ਜੋ ਕਦੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਰੁੱਖੇ ਬੋਲਾਂ ਕਰਕੇ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ। ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਾਰੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਨਕੁਲ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਬਲ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਕਨ੍ਯਾਕੁਬਜ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਸਹਦੇਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ ਅਜਮੇਰੂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਤਾਰਕਾ, ਜੋ ਵੇਲਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਰਣ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੌਰਵ ਲੋਕ ਮਾਇਆ ਦੀ ਯੁੱਧ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣਗੇ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਅਵਤਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਲਵਾਂਗਾ। ਮਾਇਆ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਨਗਰੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਤੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਕੋਖੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਸਿੰਘ ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅੱਗੀ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਸਭ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਪਿਤਾ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਰੀਤਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਭੀਸ਼ਮ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਉੱਥੇ ਰਾਜਧਰਮ, ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਛੱਤੀ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਾਓ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਨੈਮਿਸ਼ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ, ਜਦ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸੌ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ, ਉਹ ਸੌਨਕ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਉੱਠੇ। ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਕੁੰਡ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਬੋਲੇ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।" ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਜਦ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਯ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉਭਰੇ।" ਸਿੰਧੂ ਨਦੀ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਪੁਲ ਤੇ, ਅਠਾਰਾਂ ਰਾਜਾਂ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ ਹੋਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਂਤਰਵੇਦੀ, ਵ੍ਰਜ, ਅਜਮੇਰਾ ਅਤੇ ਮਰੁਧਨਵਾ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਅਵੰਤੀ, ਓਦਰਾ, ਵੰਗ, ਗੌੜ ਅਤੇ ਮਗਧ ਦੇਸ਼ ਵੀ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਕਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਜਦ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਅਨੇਕ ਗਰੁੱਪਾਂ ਸਮੇਤ, ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਥਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਯ ਦੇ ਪੋਤੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਬਾਹਲਿਕ, ਕਾਮਰੂਪ, ਰੋਮਕ, ਖੁਰਾਜ ਅਤੇ ਸ਼ਠ ਆਦਿਕ ਉੱਤੇ ਉਸ ਨੇ ਹੱਦਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਿੰਧੂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਥਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ। ਹੂਣ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਇੱਕ ਧਰਮਾਤਮਾ ਮਨੁੱਖ ਮਿਲਿਆ। ਜਦ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?" ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਮ ਦਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਤੇ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਜਦ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਪਤਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਡਰਾਉਣਾ ਡਾਕੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਆ ਗਿਆ। "ਮੈਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ," ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ। "ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਅਪਣਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਉੱਚਤਮ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਧਰਮ, ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦਾ ਜੀਵੰਤ ਚਿੱਤਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।