ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਪਜੀ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣ ਗਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਸੀਧਾ ਤਿਲਕਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਗਲੇ 'ਚ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ। ਹਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ। "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ!" — ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਜਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਜਪ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਉਹ ਦुआ ਕਰਦੇ, "ਸਭ ਨੂੰ ਮੰਗਲ ਮਿਲੇ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇਵੋ।" ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹਨ; ਉਹ ਵੀ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਝੰਡਾ 'ਤੇ ਗਰੁੜ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਪੈਂਤੀਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਸਮਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਚਰਨ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ 112 ਦੀ ਸ਼ਾਸਨ-ਵਿਧੀ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦਿਵ੍ਯ ਲੀਲਾ ਕੀਤਾ। ਇਥੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਆਹਵਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੈਕਾਰਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੈਵਸਵਤ ਮਾਨਵਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਭਵਿਸ਼ਯ ਚਕ੍ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੌਰਵ, ਜੰਗ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਬੇਨਸੀਬੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਣਨਹਾਰ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਿਰਾਂ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹੋ।" ਰਾਜਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਗਜਸਾਹਵਯਾ ਚਲੇ ਗਏ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਅਤੇ ਭੋਜਾ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਆਏ। ਅਸ਼ਵਥਾਮਾ ਨੇ ਸ਼ਿਵਦੱਤਾ ਤੋਂ ਤਲਵਾਰ ਖਿੱਚ ਲੀ। ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਦ੍ਰੌਣੀ ਨੇ ਹਤਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਪਾਰਸ਼ਤਾ ਦਾ ਰਥੀ, ਜੀਵਤ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਭੀਮ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਸਮਝ ਗਏ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਉੱਤੇ ਅਨਿਆਇ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਅਸਤਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਏ। ਫਿਰ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਉਪਾਸਕ ਬਣ ਜਾਓਗੇ।" "ਕਲੀ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗੋਗੇ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਹਰੀ ਦਾ ਆਸ਼੍ਰਯ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। "ਤੁਾਡੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਏ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਅਸਤਰ—" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਤੁਾਡੇ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।" "ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਰਾਜਾ ਵਤਸਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇਗਾ। ਭੀਮ, ਕਰੜੀ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਲੇਛਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਨਕੁਲ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਕਨਯਕੁਭਜ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਸਹਦੇਵ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲਾ, ਵੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਅਜਮੇਰੂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਤਾਰਕਾ, ਵੇਲਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਕਰਣਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੌਰਵ ਜਾਦੂਈ ਯੁੱਧਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਣਗੇ। ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਮੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਰਣ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਮਾਇਆ ਦੇਵੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਕਥਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰਲੇ ਸੰਬੰਧ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ, ਸ਼ਾਪ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।