ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਡਰਤਾ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ—ਇਹੀ ਮਹਾਂਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ੧੦੮ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਜਪਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਪਾਸਕ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਟਿਕ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਿਗਵੇਦ ਦਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਉਪਾਸਕ ਨੇ ਰਾਜਾ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਯ ਦੇ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਵਿਦਵਾਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਿ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪੁਣਯਾਤਮਾ ਕਥਾ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪર્વ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਕਲੀਯੁਗ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਚੇ ਵਿੱਚ, 'ਪਹਿਲੀ ਕਰਮ ਕਥਾ' ਨਾਮਕ ਤੈਤੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਅਜਿਹੀ ਹੈ: ਭੀਮਵਰਮਣ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਸੀ। ਮਾਸ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਉਹ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਕੁੱਕੜ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹੋਰ ਖਾਣੇ ਛੱਡ ਕੇ ਮਨੁੱਖੀ ਮਾਸ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਬੁਖਾਰ ਕਾਰਨ ਮਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਭੈੜੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਚੰਡਿਕਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮਗਧ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣ ਕੇ ਖਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਵਿਚ ਜਨਮਿਆ। ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਯਾਦ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵੈਦਿਕ ਧਰਮ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮੱਧਮ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ। ਰਾਜਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਨਾਤਨ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਮਹਾਂ ਮਾਇਆ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਥ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ, ਆਏ। ਫਿਰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ, ਮਹਾਦੇਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਸੁਖੀ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਾਹੇ ਹੋਏ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਯਜੁਰਵੇਦ ਦੇ ਪੰਥ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਮਹਾਨਤਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌਂਤੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੀ ਸੰਕਲਪਨਾ 'ਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਥੇ ਪਤੰਜਲੀ ਨਾਮ ਦਾ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਚਾਰਯ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਤੱਤ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਗੀਤਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਵਾਰ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੂਜੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਵਰਖਾ-ਰੁੱਤ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਭਗਤ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵਾ, ਸਭ ਸੁਭ ਲਾਭਾਂ ਦੀ ਜਨਨੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ। "ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼ਰਧਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਹੀ ਬੁੱਧੀ, ਯਾਦ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸੁਭ ਲਾਭ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ," ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਦ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਇਕ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ: "ਇਸ ਚਰੀਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਤੰਜਲੀ ਨੂੰ ਹਾਰ ਮਿਲੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ, ਦਇਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਭਗਤ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਤਿਲਕ ਅਤੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ। ਉਹ ਹਰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਭਾਸ਼ਾ ਕਰਦਾ, ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਸਭ ਜਪਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਜਪ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ। ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਭ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਮਿਲੇ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਭਗਵਾਨ ਸੁਭ ਲਾਭ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ ਗਰੁੜ ਹੈ। ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ...। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੈਂਤੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪર્વ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਚਰੀਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਹੈ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ੧੧੨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਰਾਜ-ਵਿਧੀ, ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਰਗੀ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਦਿਵਿਆ ਖੇਲ ਕੀਤਾ।