ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਈ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਤੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਦੁੱਖ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, "ਹਾਏ, ਮਾਲਕ! ਹਾਏ, ਪਿਆਰੇ! ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਦਇਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਉਂ ਚਲਾ ਗਿਆ? ਆਖਰ ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਕਿਵੇਂ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ?" ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਕਲੀਅਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲੜੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦੀ ਹੈ, "ਹਾਏ, ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਇਣ! ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ! ਮੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ! ਕਲਾਵਤੀ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ।" ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਜੋ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਸਰਵੋਤਮ ਭਗਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵ੍ਰਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਸਭ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। "ਹੇ ਸੂਤ! ਇਹ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕੀ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਹੈ?" "ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਸਮੇਂ, ਕਲੀ ਯੁੱਗ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਂ ਜਾਤੀ ਰਾਹੀਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਭਲਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?" "ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਨ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪਤਨੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਣੈ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ, ਸਭ ਨੂੰ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦਿੰਦੀਆਂ, ਸਤ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਪਿਤ੍ਰਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਚੌਥਾ ਪਰਮ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਉਸ ਮਹੱਤਤੱਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਵੈਤਤਾ ਦੀ ਰਚੈਤਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਵਿਲੱਖਣ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ। ਗਿਆਨ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਫਿਰ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਰਜੋਗੁਣ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਨੁਗ੍ਰਹ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰਿਨੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਰਜੋਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਸੰਸਕਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਿਗ, ਯਜੁਸ, ਸਾਮ ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਅਥਰਵਣ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ। ਯਜੁਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮੀਮਾਂਸਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਅਥਰਵਣ ਤੋਂ ਉਤਮ ਪੁੱਤਰ ਵਰਰੁਚਿ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਿਆ ਸੀ; ਉਹ ਚੰਦਰਗੁਪਤ, ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਏ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਵਿਆਡੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ! ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—" ਮੀਮਾਂਸਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—" "ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਤੇ ਹੋਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—" ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੁਤਵੇਦ ਅਤੇ ਪਾਣਿਨੀ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਚੰਦਰਗੁਪਤ! ਸੁਣ—" ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੂਤਰਾਂ ਦੀ ਪਾਠ ਨਾਲ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਧਾਤੂਆਂ ਦੀਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ— ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਰਰੁਚਿ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ!