ਪਿਤਾ-ਸਹੁਰਾ ਅਤੇ ਭਰਾ-ਸਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਇਸ ਸੰਤਾਪ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਨਿੱਘਾ ਮਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰਿ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਹਰਿ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੇਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ, ਯਜ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਚੋਰ—ਸਭ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਮਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਦੇ ਵੇਲੇ 'ਸਵਧਾ' ਤੇ 'ਸਵਾਹਾ' ਬਲੀਦਾਨ ਹੋਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਚੋਰ ਦੋਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਹਨ। ਉਹ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਧਨ, ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਰਤ ਆਦਮੀ ਦਾ ਸੀ ਪਰ ਸਚ ਦੇ ਬਿਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੇਚਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਚ ਕੇ ਖਾ ਗਏ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਦਿਨ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਧਨ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵਚਿਤ ਰਹੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਸਤਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੁੜੀ ਵੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਰਿ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਦੀ: “ਆਓ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂ।” ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਡੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ, “ਹੇ ਮੈੰਗਲਿਕਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿਣਾ?” ਕਿਉਂਕਿ ਕਲੀਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਆਰਜ਼ੂ ਕੀਤੀ ਕਿ, “ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਸਕਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਚਾਹੀਦੀ ਹਾਂ।” ਇਸ ਤੌਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਘਰ ਵਿਚੋਂ ਬਿਨਾ ਕੈਸੇਕਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਧਨ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੀਲਪਾਲ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ, ਜੋ ਰਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੇਖਣ ਤੇ, ਲੋਭੀ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸ਼ੀਲਪਾਲ ਨੇ ਦੋਨੋ ਨੂੰ ਪੰਜ ਦਿਨਕਸ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮੁਆਫੀ ਪਾਸਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਦੋਸ਼ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਯਾਤ੍ਰਿਕਾ ਲਈ ਘਰ ਆਇਆ। ਲੀਲਾਵਤੀ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਨਾਰੀਕਾ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਞੇ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਦਾ, ਜਦ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਡੁੱਲਾ ਕਰ ਗਿਆ। “ਉਠ, ਉਠ, ਰਾਜਾ! ਉਹ ਦੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਛੂਟ ਦੇ।” ਰਾਜਾ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨਾਦਿ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿੱਚ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਓ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਓ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਭਾਵਿਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛੋ।” ਘੁੰਛੇ ਵਿਚ, ਪਿਤਾ-ਪੁਤਕਾ ਦੋਨੋ ਆਏ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਪੁਲਕਾ ਦੇ ਨਤੀਜਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਿਆਸ ਕਰਦਾ। “ਵਿਆਪਾਰ ਦੇ ਨਿਮਿਤ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਦੋਨੋ ਵਪਾਰੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਅਤੇ ਮੋਤੀ ਵੇਚਣ ਜਾਂ ਖਰੀਦਣ ਆਏ। ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਦੇ ਅਦੂਰਤਾ ਦੇ ਕਾਰਣ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਭੁਜਦਾ। ਸਚ ਪਿਆਸ ਕਰਦਾ, ਓ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਪਤਾ ਦੇ ਪਿਆਸ ਕਰਦਾ।” ਇਸ ਦਿਨ, ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਬੰਧਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੋਮਸ਼ਾ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਵਸਤ੍ਰ, ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਲਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਰ, ਜੇਲ੍ਹ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖਜਾਨਚੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਆਪਣੇ ਸਾਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਨੇ ਫਿਰ, ਬਿਨਾ ਡੋਲੇ, ਵਧੀਆ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਤਕਾਰ, ਰਾਗ, ਵਾਦ-ਯੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮੰਗਲਿਕ ਕ੍ਰਿਆਵਲੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਮਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੌਂ ਬਾਅਦ, ਸਤਿਨਾਰਾਇਣ ਭਗਵਾਨ, ਕਿਵੇਂ ਕਿ ਕਲੀਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਸਤੀਕ ਦੇ, ਤੁਰਮ ਆਲਮ ਨਤੀਕਾ, ਸਾਮਾ ਦੇ। ਤੋ, ਭਾਲੀ ਨਾਰੀਕਾ, “ਤੁਰਿਕਾ ਆਪਣੇ ਵਪਤਿਕਾ,” ਆਈਕਾ। “ਮੈਂ ਸੰਮ, ਅਸਤੀਕ; ਖੁਕਾ, ਅਸੈਮਿਕ ਨੀਕਾ।” ਥੀਕਾ, ਥੀਕਾ, ਤੀਕਾ, ਤੀਕਾ, ਤੀਕਾ। ਤੀਕਾ, ਤੀਕਾ, ਤੀਕਾ, ਤੀਕਾ, ਤੀਕਾ।