ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਹੋਈਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਗਈ?" ਉਸ ਨੇ ਅੱਗੇ ਸੋਚਿਆ, "ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਮਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇਖੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਤਾਂ ਚੋਰ ਹੈ," ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਸਾਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। "ਮੇਰੀ ਧੀ ਤੇ ਪਤਨੀ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹੋਣਗੀਆਂ? ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕismet ਹੁਣ ਪਲਟ ਗਈ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ, ਮੈਂ ਪਿਛਲੇ ਸਮਿਆਂ 'ਚ ਕਿਸੇ ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜੋ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਆਈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਓ-ਪੁਤਰੀ ਅਤੇ ਸਾਲਾ ਦੋਵੇਂ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਦੁੱਖੀ ਰਹੇ। ਇੱਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਜਣੇ ਸਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਹਰੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਹ ਅਨੇਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ, ਯਜ, ਰਾਜਾ ਤੇ ਚੋਰ—ਇਹ ਸਭ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹਨ। ਮਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਵਿੱਚ 'ਸਵਧਾ' ਅਤੇ 'ਸਵਾਹਾ' ਨਿਵੇਦਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਚੋਰ ਹੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਨ। ਉਸ ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਆਦਿ ਵੇਚ ਕੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਭੁੱਖੀ ਤੇ ਨੰਗੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਹਰੀ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। "ਆਓ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂ," ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਮਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, "ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਾਂ?" ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਲਕ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਜਾਣ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਔਰਤ ਸ਼ੀਲਪਾਲ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚੀ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੀਲਪਾਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਨਿਸ਼ਕਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਗਯਾ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਲੀਲਾਵਤੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਨਰਮਦਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਜਗਾਇਆ। "ਉਠ, ਉਠ, ਹੇ ਰਾਜਾ! ਉਹ ਦੋ ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਛੱਡ ਦੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ ਅਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰ।" ਫਿਰ, ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ। "ਵਪਾਰ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਤੇ ਮੋਤੀ ਵੇਚਣ ਜਾਂ ਖਰੀਦਣ ਆਏ ਹਾਂ।" "ਜਦੋਂ ਕਿਸਮਤ ਉਲਟੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਹਿੰਦਾ?" "ਅਸੀਂ ਚੋਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧਨ ਕੱਟ ਕੇ ਲੋਮਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।